Marcos-dictatuur & People Power

Ferdinand Marcos werd in 1965 tot president gekozen en verklaarde in 1972 de staat van beleg — het begin van een 21 jaar durende dictatuur die het land in zijn grondvesten deed schudden. Marcos en zijn vrouw Imelda (berucht om haar 3.000 paar schoenen) plunderden systematisch de staatskas — naar schatting 5–10 miljard dollar verdween op Zwitserse bankrekeningen. Politieke tegenstanders werden opgesloten, gemarteld of vermoord. Meer dan 3.000 mensen werden gedood, 35.000 gemarteld, 70.000 gevangengezet.

Het keerpunt kwam op 21 augustus 1983, toen oppositieleider Benigno „Ninoy" Aquino Jr. bij zijn terugkeer uit ballingschap op de luchthaven van Manilla werd neergeschoten — waarschijnlijk op bevel van Marcos. De luchthaven draagt tegenwoordig zijn naam.

De People Power Revolutie (EDSA Revolutie) van 22–25 februari 1986 was een van de eerste vreedzame massarevoluties in de geschiedenis: meer dan twee miljoen mensen verzamelden zich op de Epifanio de los Santos Avenue (EDSA) in Manilla — nonnen stonden voor tanks, soldaten weigerden het schietbevel, en na vier dagen vluchtte de familie Marcos naar Hawaï in ballingschap. Corazon „Cory" Aquino, weduwe van de vermoorde Ninoy, werd de eerste vrouw aan het hoofd van een Aziatische democratie.

De People Power Revolutie inspireerde vreedzame omwentelingen wereldwijd — van de val van de Berlijnse Muur tot de Arabische Lente. Ze blijft het trotsste moment van de moderne Filipijnse geschiedenis.