Moderne autonomie & EU-lidmaatschap
Met de Spaanse grondwet van 1978 werden de Canarische Eilanden een Comunidad Autónoma de Canarias — een van de 17 autonome gemeenschappen van Spanje. De Canarische Eilanden hebben een eigen parlement (gevestigd in Santa Cruz de Tenerife), een eigen regering en uitgebreide bevoegdheden op gebieden zoals onderwijs, gezondheid, ruimtelijke ordening en milieubescherming.
Een bijzonderheid: De Canarische Eilanden hebben twee gelijkwaardige hoofdsteden — Santa Cruz de Tenerife en Las Palmas de Gran Canaria. De regeringszetel wisselt met elke legislatuurperiode tussen de twee steden. Deze oplossing weerspiegelt de eeuwenoude rivaliteit tussen de twee grootste eilanden.
Binnen de EU genieten de Canarische Eilanden de status van een Ultraperifere Regio (RUP), wat hen speciale rechten verleent:
- IGIC in plaats van IVA: In plaats van de Spaanse btw (IVA, 21 %) geldt op de Canarische Eilanden de aanzienlijk lagere IGIC — het algemene tarief is slechts 7 %. Daarom zijn elektronica, parfum en alcohol hier vaak goedkoper dan op het vasteland
- ZEC (Zona Especial Canaria): Speciale economische zone met sterk verlaagde vennootschapsbelasting (4 % in plaats van 25 %), die internationale bedrijven aantrekt
- EU-speciale regels: Subsidies voor landbouw, transport en hernieuwbare energie
Politiek is de Coalición Canaria (CC) een belangrijke kracht — een nationalistische partij die Canarische belangen tegenover Madrid vertegenwoordigt, zonder onafhankelijkheid te eisen. De stemming is duidelijk: De Canariërs voelen zich eerst Canarios, dan Spanjaarden. De afstand tot het vasteland (meer dan 1.000 km) en de nabijheid tot Afrika (slechts 100 km tot Marokko) vormen een uniek zelfbeeld.
