Piraten, forten & aanvallen (16e–18e eeuw)

Na de verovering werden de Canarische Eilanden het springplank naar Amerika — en daarmee een doelwit voor elke piraat, kaper en vijandelijke admiraal van de Atlantische Oceaan. Christoffel Columbus maakte tijdens zijn eerste reis in 1492 een tussenstop op La Gomera (naar verluidt ook vanwege een affaire met de eilandheerseres Beatriz de Bobadilla), en daarna deed praktisch elk schip op weg naar de Nieuwe Wereld de Canarische Eilanden aan.

De lijst van aanvallers leest als een Who's Who van de Europese zeevaart:

• 1553: De Franse piraat François Le Clerc („Houten Been") plundert Santa Cruz de La Palma en steekt de stad in brand
• 1595: Sir Francis Drake valt Las Palmas de Gran Canaria aan — en faalt door de verdediging
• 1599: De Nederlandse admiraal Pieter van der Does overvalt Las Palmas met 73 schepen en 8.000 man, verwoest de stad, maar kan het eilandfort niet innemen
• 1797: De beroemdste aanval — Admiraal Horatio Nelson probeert Santa Cruz de Tenerife te veroveren. De verdedigers onder generaal Antonio Gutiérrez slaan de aanval af; Nelson verliest zijn rechterarm door een kanonskogel. De kanonnen „El Tigre" (De Tijger), die Nelson verwondden, staan nog steeds in het Museo Militar in Santa Cruz

Het gevolg van deze constante dreiging: De Canarische Eilanden werden een forteiland. Het Castillo de la Luz in Las Palmas, het Castillo de San Gabriel in Arrecife, de vestingwerken van Santa Cruz de Tenerife en talloze wachttorens langs de kusten getuigen van eeuwen van permanente paraatheid voor verdediging.