Tegallalang Rijstterrassen

De Tegallalang rijstterrassen zijn het meest gefotografeerde motief van Bali — en dat is niet zonder reden. Ongeveer 20 minuten ten noorden van Ubud dalen hier dramatische treden van smaragdgroene rijstvelden af in een diep rivierdal, doorkruist door kokospalmen en het oude Subak-irrigatiesysteem, dat sinds de 9e eeuw functioneert en sinds 2012 op de UNESCO-werelderfgoedlijst staat. Het Subak is gebaseerd op de Balinese filosofie Tri Hita Karana — de harmonie tussen mens, natuur en goden — en verdeelt het water eerlijk van tempel tot tempel, van veld tot veld.

De terrassen zijn verdeeld in drie secties, beheerd door lokale boerencoöperaties. Elke sectie vraagt een donatie van 15.000–20.000 IDR (~0,90–1,20€). Het meest spectaculaire is het middelste gedeelte met zijn steile treden en de beroemde palmen-schommels die over de kloof zwaaien (100.000 IDR/~5,80€ per rit). Volg de smalle paden tussen de rijstvelden naar beneden naar de rivier — hier wordt het rustig, en de meeste toeristen blijven boven aan de rand.

De rijstcyclus bepaalt het beeld: Na het planten (meestal januari en juli) stralen de terrassen in fris groen, bij de oogst (ca. 3–4 maanden later) veranderen ze in een gouden zee. Tussen de cycli liggen de velden braak en zijn ze minder fotogeniek, maar je kunt de boeren zien ploegen — vaak met waterbuffels, die hier nog steeds in gebruik zijn.

Wie de massatoerisme wil ontvluchten, gaat in plaats daarvan naar de Jatiluwih rijstterrassen (45 minuten ten westen van Ubud) — die zijn UNESCO-werelderfgoed, twee keer zo groot, tien keer zo rustig en minstens even spectaculair. Een wandelpad van 2–4 uur leidt door het hele terrassensysteem, langs kleine tempels en boerenhutten. Toegang 40.000 IDR (~2,30€).