Palácio Nacional da Pena

Het Palácio da Pena is het iconischste bouwwerk van Portugal — en een van de gekste paleizen van Europa. Op de op een na hoogste top van de Serra de Sintra (529 m) troont deze droom in Technicolor: felgele torens, rode terrassen, blauwe azulejo-tegels, Moorse bogen, gotische torentjes en een manuelinische kapel — alles wild door elkaar, als gedroomd door een koortsige romanticus. En dat was hij ook.

Koning Fernando II., een Duitse prins uit het huis Saksen-Coburg-Gotha (neef van koningin Victoria en prins Albert), liet het paleis vanaf 1842 bouwen op de ruïnes van een Hiëronymietenklooster uit de 15e eeuw. Fernando was kunstenaar, romanticus en geobsedeerd door het idee om alle bouwstijlen van de wereld in één gebouw te verenigen. Het resultaat is een architectonische waanzin die op de een of andere manier werkt — Neuschwanstein ontmoet Alhambra ontmoet het klooster van Belém.

Het interieur is even fascinerend: Het originele meubilair uit de 19e eeuw is bijna volledig bewaard gebleven. Men doorloopt koninklijke vertrekken met stucwerk en muurschilderingen, een Arabische kamer met trompe-l'oeil-wanddecoratie, de kapel met een albasten altaarstuk van Nicolau Chanterene en de keuken met het koperen keukengerei waarin de laatste maaltijden van de Portugese monarchie werden bereid. Koningin Amélia verliet het paleis in 1910 in haast — twee dagen na de uitroeping van de republiek.

Het Parque da Pena rondom het paleis is zelf een meesterwerk: 200 hectare met meer dan 2.000 plantensoorten uit alle werelddelen — reuzenvarens uit Australië, Japanse camelia's, Californische mammoetbomen, Braziliaanse boomvarens. Fernando II. liet planten uit de hele wereld importeren en een romantisch landschapspark aanleggen, dat vandaag de dag aanvoelt als een betoverd oerwoud.

Op heldere dagen reikt het uitzicht vanaf het terras van het paleis tot Lissabon en over de Taag tot aan de Serra da Arrábida. Bij typische Sintra-mist zweeft het paleis surrealistisch boven de wolken — een onvergetelijk beeld.