Weens — Introductiecursus
Weens is meer dan een dialect — het is een levensgevoel. Het Weense dialect heeft invloeden uit het Tsjechisch, Hongaars, Jiddisch en Italiaans opgenomen en daar iets heel eigens van gemaakt. Hier de belangrijkste uitdrukkingen:
| Weens | Betekenis |
|---|---|
| Beisl | Klein eetcafé (uit het Jiddisch) |
| Gspusi | Liefde, affaire (uit het Italiaans "sposo") |
| Haberer | Kameraad, vriend |
| Grantler | Knorrige persoon (maar liefdevol bedoeld) |
| Baba | Doei (informeel) |
| Hawara | Vriend, kerel (neutraal tot vriendelijk) |
| Oida | Ouwe! (Universeel woord: verbazing, ergernis, instemming, afwijzing — alles afhankelijk van de intonatie) |
| Leiwand | Super, geweldig, fantastisch |
| Ur- | Versterkende voorvoegsel: "ur-leiwand" = bijzonder geweldig |
| Gschissn | Slecht, misgelopen |
| Wurscht | Maakt niet uit ("Is ma wurscht" = het maakt me niet uit) |
| Zwicken | Knijpen, maar ook: zwart rijden ("zwicken" = zonder kaartje rijden) |
| Tschick | Sigaret |
| Gstättn | Braakliggend terrein, verlaten perceel |
| Heisl | Toilet (grof) |
| Gfrast | Ongedierte, figuurlijk: irritante persoon |
| Sandler | Dakloze (niet beledigend bedoeld, eerder meelevend) |
Het Weens kenmerkt zich door vocaalverlenging ("Wiiien"), het inslikken van uitgangen ("Hob i g'sogt" = "Heb ik gezegd") en een kenmerkende melodie — zingend, licht klagend, nooit gehaast. Wie het perfect wil horen: films van Josef Hader of de serie "Vorstadtweiber".
