Canarisch Spaans — Wat is anders?

Als je op school Spaans hebt geleerd, zul je op de Canarische Eilanden verrast zijn: Het Español canario verschilt aanzienlijk van het Castiliaanse standaardspaans. Voor Spanjaarden van het vasteland klinkt het „als Zuid-Amerikanen" — en het heeft inderdaad veel gemeen met het Spaans in Venezuela en Cuba (waarheen honderdduizenden Canariërs emigreerden).

De belangrijkste verschillen

• Seseo: De „c" voor „e" en „i" evenals de „z" worden niet als „th" (zoals in Madrid) uitgesproken, maar als een normale „s". „Cerveza" klinkt dus niet als „therwetha", maar „serwesa". Voor Nederlanders makkelijker te begrijpen!
• Aspirerend „s": De „s" aan het einde van een lettergreep wordt ingeslikt of tot een zucht gereduceerd. „Las Palmas" klinkt als „Lah Palmah". „Vamos" wordt „Vamoh"
• Ingeslikte „d": De „d" tussen klinkers valt vaak weg. „Pescado" (vis) wordt „pescao", „helado" (ijs) wordt „helao"
• Ustedes in plaats van Vosotros: Canariërs gebruiken voor „jullie" niet „vosotros" (zoals in Spanje), maar „ustedes" (zoals in Latijns-Amerika). Grammaticaal eenvoudiger voor leerlingen
• Gofio in het vocabulaire: Veel woorden en uitdrukkingen bestaan alleen op de Canarische Eilanden — overblijfselen van het Guanche-vocabulaire en Latijns-Amerikaanse invloeden

Typische Canarische woorden

• Guagua (gwah-gwah) — Bus (in Spanje: autobús). Het belangrijkste Canarische woord!
• Papa — Aardappel (in Spanje: patata). Uit het Quechua, geïmporteerd via Latijns-Amerika
• Mojo (mo-cho) — de beroemde saus
• Chinijo — klein kind
• Perenquén — Gekko (de kleine hagedissen die op elke huiswand zitten)
• Gofio — geroosterd meel (geen Spaans equivalent)
• Fotingo — oud, rammelend voertuig
• Baifo — jong geitje