Middeleeuwen & Koninkrijk (5e–18e eeuw)
De middeleeuwen vormden Frankrijk tot de machtigste natie van Europa. Karel de Grote (Charlemagne, 768–814) schiep een rijk dat grote delen van West-Europa omvatte en werd in het jaar 800 in Rome tot keizer gekroond. Na de verdeling van zijn rijk ontstond het West-Frankische koninkrijk — de kern van het latere Frankrijk.
De Capetingers en de Hoge Middeleeuwen
In 987 besteeg Hugo Capet de troon en stichtte een dynastie die (via zijtakken) tot 1848 zou regeren. Onder de Capetingers groeide Frankrijk gestaag: Parijs werd de onbetwiste hoofdstad, de Universiteit Sorbonne (opgericht in 1257) het intellectuele centrum van Europa, en de gotische kathedralen van Notre-Dame, Chartres, Reims en Amiens rezen de hemel in — architectonische wonderen die tot op de dag van vandaag sprakeloos maken.
De Honderdjarige Oorlog (1337–1453) tegen Engeland was de existentiële crisis van de middeleeuwen. Toen alles verloren leek en de Engelsen grote delen van Frankrijk bezet hielden, verscheen Jeanne d'Arc op het toneel — een boerenmeisje uit Lotharingen dat naar verluidt goddelijke stemmen hoorde. Ze leidde de Franse troepen naar de overwinning bij Orléans (1429) en maakte de kroning van Karel VII in Reims mogelijk. Op 19-jarige leeftijd werd ze door de Bourgondiërs aan de Engelsen uitgeleverd en in 1431 als ketter verbrand. In 1920 werd ze heilig verklaard — ze is naast Marianne het belangrijkste symbool van Frankrijk.
Renaissance en Absolutisme
Frans I (1515–1547) bracht de Renaissance naar Frankrijk en nodigde Leonardo da Vinci uit, die zijn laatste levensjaren doorbracht in het Kasteel Amboise aan de Loire — en de Mona Lisa meebracht. De kastelen van de Loire — Chambord, Chenonceau, Blois — zijn de in steen uitgedrukte manifestatie van deze periode.
De Godsdienstoorlogen (1562–1598) tussen katholieken en protestantse hugenoten verscheurden het land. De Bartholomeusnacht (24 augustus 1572), waarin duizenden hugenoten in Parijs werden afgeslacht, behoort tot de donkerste hoofdstukken van de Franse geschiedenis. Hendrik IV beëindigde de oorlogen met het Edict van Nantes (1598) en de beroemde uitspraak: "Parijs is een mis waard" — hij bekeerde zich tot het katholicisme om koning te kunnen worden.
Lodewijk XIV (1643–1715), de Zonnekoning, perfectioneerde het absolutisme. Vanuit zijn monumentale paleis Versailles regeerde hij Europa, voerde oorlogen, bevorderde kunst en cultuur en onderwierp de adel aan zijn controle. Zijn uitspraak "L'État, c'est moi" (De staat, dat ben ik) werd het symbool van absolute macht. De pracht van Versailles verblindde de wereld — maar de kosten van zijn oorlogen en levensstijl legden de basis voor de revolutie een eeuw later.
