Galliërs & Romeinen (tot 5e eeuw n. Chr.)

Lang voordat de Galliërs bekend werden bij de Asterix-fan, was het gebied van het huidige Frankrijk de thuisbasis van een hoogontwikkelde Keltische beschaving. De Galliërs waren geen primitieve barbaren — ze bedreven landbouw, smeedden kunstige metaalwerken, sloegen hun eigen munten en onderhielden een uitgebreid handelsnetwerk door heel Europa. Hun druïden bewaarden de kennis van de gemeenschap, en hun oppida (versterkte nederzettingen) waren de voorlopers van latere steden.

52 v. Chr. veranderde alles: Julius Caesar versloeg de Gallische leider Vercingetorix in de Slag bij Alesia (in het huidige Bourgondië) na een dramatische belegering. Vercingetorix gaf zich persoonlijk over en werd zes jaar lang in Rome gevangengehouden, voordat Caesar hem tijdens zijn triomftocht liet executeren. Voor de Fransen is hij tot op de dag van vandaag een nationale held — het monument op het vermeende slagveld werd door Napoleon III opgericht.

Als Romeinse provincie Gallia onderging het land een diepgaande romanisering. Steden zoals Lugdunum (Lyon), Nemausus (Nîmes) en Arelate (Arles) werden bloeiende centra. De Romeinen bouwden wegen, aquaducten, amfitheaters en tempels, waarvan vele nog steeds staan: Het Amfitheater van Nîmes biedt nog steeds plaats aan 20.000 toeschouwers, de Pont du Gard bij Avignon behoort tot de meest imposante Romeinse bouwwerken ooit. Latijn verdrong de Keltische talen en werd eeuwenlang de basis van het Frans.

In de 5e eeuw overrompelden Germaanse stammen het instortende West-Romeinse Rijk. De Franken onder koning Clovis I zetten zich door, bekeerden zich tot het katholieke christendom en gaven het land zijn huidige naam: Francia — Frankrijk.