Islamisering & de grote dynastieën

De Arabische verovering bereikte Marokko vanaf 682 n. Chr. met de veldheer Uqba ibn Nafi, die volgens de legende zijn paard in de Atlantische Oceaan dreef en riep: "God is mijn getuige — als er geen zee was, zou ik verder rijden om jouw geloof te verspreiden!" De islamisering verliep langzaam en was geen eenzijdig proces: de Berbers namen de islam aan, maar vormden deze naar hun eigen tradities — een synthese die tot op de dag van vandaag de Marokkaanse religiositeit kenmerkt.

In het jaar 789 stichtte Idris I., een afstammeling van de profeet Mohammed die voor de Abbasiden uit het oosten was gevlucht, het eerste onafhankelijke islamitische rijk op Marokkaanse bodem. Zijn zoon Idris II. maakte Fes tot hoofdstad en legde de basis voor de stad die tot op de dag van vandaag als geestelijk centrum van Marokko geldt. De Idrisiden-dynastie bracht Arabische geleerden, ambachtslieden en handelaren uit al-Andalus en het Oosten naar Marokko — het begin van een culturele bloei.

De Almoraviden (1040–1147), een ascetische Berberse krijgerstam uit de westelijke Sahara, creëerden een rijk dat zich uitstrekte van Senegal tot Zaragoza. Ze stichtten Marrakesh (1062) en beïnvloedden de Andalusisch-Moorse bouwstijl die Marokko tot op de dag van vandaag zijn gezicht geeft. Hun opvolgers, de Almohaden (1147–1269), eveneens Berbers, bouwden een van de grootste rijken van de islamitische wereld. Onder hun kalief Yacoub al-Mansour ontstonden de Koutoubia-moskee in Marrakesh, de Giralda in Sevilla en de Hassan-toren in Rabat — drie zusterklokkentorens die het zelfbewustzijn van een wereldmacht belichamen.

De Meriniden (1244–1465) verplaatsten de hoofdstad naar Fes en lieten daar hun mooiste bouwwerken na: de Bou-Inania-medersa en de Attarine-medersa, meesterwerken van de islamitische architectuur met hun verfijnde Zellige-mozaïeken, stucwerk en cederhoutsnijwerk. De Al-Qarawiyyin-universiteit, al in 859 gesticht, werd onder de Meriniden het leidende centrum van islamitische geleerdheid — eeuwen voordat Oxford en de Sorbonne bestonden.