Onafhankelijkheid & Modern Maleisië
Op 31 augustus 1957 werd de Federatie Malaya onafhankelijk — Tunku Abdul Rahman riep op het Merdeka-plein in KL zeven keer „Merdeka!" (Vrijheid!) en werd de eerste premier. In 1963 sloten Sabah, Sarawak (op Borneo) en kortstondig Singapore zich aan — Maleisië was geboren. Singapore werd in 1965 weer uitgesloten (een scheiding die Lee Kuan Yew onder tranen aankondigde).
De jonge natie stond voor enorme uitdagingen: Op 13 mei 1969 braken in KL dodelijke etnische onlusten uit tussen Maleiers en Chinezen — het traumatische evenement dat Maleisië tot op heden vormt. Als reactie voerde de regering de NEP (New Economic Policy / Bumiputera-beleid) in: Een systeem van positieve discriminatie dat Bumiputera (Maleiers en inheemse volkeren) bevoordeelt bij universitaire toelatingen, bedrijfsdeelnemingen en vastgoed aankopen. De NEP is controversieel — het heeft een Maleisische middenklasse gecreëerd, maar ook spanningen tussen de etnische groepen aangewakkerd.
Onder premier Mahathir Mohamad (1981–2003, 2018–2020) onderging Maleisië een snelle modernisering: De Petronas Towers, het Formule 1-circuit in Sepang, de nieuwe hoofdstad Putrajaya en de industrialisatie naar het voorbeeld van de „Aziatische tijgers". Mahathir is de meest invloedrijke — en controversiële — figuur in de Maleisische geschiedenis: Visionair en autocraat, moderniseerder en criticus van het Westen.
In 2018 vond er een historische machtswisseling plaats: De 92-jarige Mahathir won de verkiezingen tegen de corrupte UMNO-regering van Najib Razak, die betrokken was bij het 1MDB-schandaal (het grootste financiële schandaal van Zuidoost-Azië — 4,5 miljard USD verduisterd). Najib werd in 2022 tot 12 jaar gevangenisstraf veroordeeld. De democratie van Maleisië is levendig — hoewel niet altijd zonder problemen.
