Reconquista (722–1492)
De Reconquista — de christelijke „herovering" — begon volgens de legende in 722 met de slag bij Covadonga in Asturië, waar een Visigotische edelman genaamd Pelayo de Moren versloeg. Historisch gezien was het waarschijnlijk slechts een klein schermutseling, maar het werd de oprichtingsmythe van Spanje.
De Reconquista was geen uniforme kruistocht, maar een 800 jaar durend proces, gekenmerkt door wisselende allianties, burgeroorlogen en pragmatisch pragmatisme. Christelijke koningen sloten bondgenootschappen met Moorse heersers tegen andere christenen, islamitische vorsten zochten christelijke hulp tegen rivalen.
De grote mijlpalen
- 1085: Verovering van Toledo door Alfons VI van Castilië — een keerpunt
- 1212: De slag bij Las Navas de Tolosa brak de macht van de Almohaden definitief
- 1236: Ferdinand III van Castilië verovert Córdoba
- 1248: Val van Sevilla
- 1469: Huwelijk van Isabel van Castilië en Fernando van Aragón — de „Katholieke Koningen" (Reyes Católicos) verenigen de twee machtigste christelijke rijken
- 2 januari 1492: Val van Granada, het laatste Moorse koninkrijk. Boabdil, de laatste sultan, zou bij het verlaten van de stad hebben gehuild — zijn moeder zei: „Huil als een vrouw om wat je als man niet kon verdedigen."
1492 was een lotjaar: Granada viel, Columbus „ontdekte" Amerika, en de Joden werden uit Spanje verdreven. De verdrijving van de Sepharden (Spaanse Joden) en later de Morisken (gedwongen bekeerde moslims, definitief in 1609) was een culturele en economische ramp, waarvan Spanje zich eeuwenlang niet herstelde.
