Wereldoorlogen & modern Londen
De Blitz (1940–41)
Van 7 september 1940 tot mei 1941 bombardeerde de Duitse Luftwaffe Londen 57 opeenvolgende nachten lang — en daarna sporadisch tot 1945. Meer dan 30.000 Londenaren stierven, 70.000 gebouwen werden vernietigd. De East-End-Docks en de City werden het zwaarst getroffen. De Londenaren vluchtten naar de metrostations (die als schuilkelders dienden — in de tunnel van Aldwych kun je tegenwoordig rondleidingen boeken) en toonden de stoïcijnse „Blitz Spirit", die tot op de dag van vandaag deel uitmaakt van de Britse identiteit. Churchill regeerde vanuit de War Cabinet Room onder de Whitehall (nu: Churchill War Rooms, entree: 25£ — absoluut de moeite waard!).
Naoorlogse tijd & Swinging London
Het Empire viel na de oorlog uiteen: India werd in 1947 onafhankelijk, Afrika volgde in de jaren 50 en 60. De immigratie uit het Gemenebest — Cariben (Windrush-generatie), India, Pakistan, Bangladesh, Afrika — transformeerde Londen in de multiculturele metropool die het vandaag de dag is. In de jaren 60 werd Londen het centrum van de popcultuur: de Beatles op Abbey Road, de Rolling Stones in de Marquee Club, Carnaby Street als mode-mekka, en de British Invasion veroverde de wereld.
Londen vandaag
Sinds de jaren 80 heeft Londen zichzelf opnieuw uitgevonden: de Docklands werden een financieel centrum, de Tate Modern opende in een energiecentrale, de Olympische Spelen van 2012 regenereerden het oosten, en de Brexit (2016) zette Londens relatie met Europa op zijn kop — Londen stemde met 60% voor „Remain". Vandaag de dag is Londen een Global City van superlatieven: 9 miljoen inwoners, 300+ talen, een van de grootste economische prestaties van alle steden wereldwijd, en ondanks (of dankzij) alle problemen — woningkosten, Brexit-gevolgen, sociale ongelijkheid — een van de spannendste steden ter wereld.
