Geschiedenis
Van de Romeinen tot de Tudors
De geschiedenis van Londen begint met de Romeinen. In 43 n. Chr. stichtten zij Londinium als handelsplaats aan de Thames — de brug die zij bouwden stond ongeveer daar waar nu de London Bridge staat. Londinium groeide snel uit tot de grootste stad van Britannia (30.000 inwoners), werd in 60 n. Chr. door koningin Boudicca platgebrand (een rode aslaag is vandaag de dag nog zichtbaar in opgravingen) en weer opgebouwd.
Normandische verovering (1066)
Willem de Veroveraar versloeg bij Hastings de Angelsaksische koning Harold en marcheerde naar Londen. Om de controle te verzekeren, liet hij de Tower of London bouwen — oorspronkelijk een houten toren, al snel een massieve stenen constructie (White Tower), die de stad tot op de dag van vandaag domineert. De Westminster Abbey werd de kroningskerk, en Londen werd definitief de hoofdstad van Engeland.
Middeleeuwen & Tudors
In de middeleeuwen groeide Londen uit tot de grootste stad van Europa — en leed onder de bijbehorende problemen: de pest (Zwarte Dood, 1348–49) doodde een derde van de bevolking. Het Tudor-tijdperk (1485–1603) bracht glans en wreedheid: Hendrik VIII brak met Rome en stichtte de Church of England (omdat de paus zijn scheiding niet wilde toestaan), liet twee van zijn zes echtgenotes in de Tower onthoofden en ontbond de kloosters. Zijn dochter Elizabeth I regeerde 45 jaar, versloeg de Spaanse Armada (1588) en maakte Engeland tot een zeemacht. In haar tijd schreef Shakespeare zijn toneelstukken in het Globe Theatre.
De Grote Brand & het Empire
De Grote Brand van Londen (1666)
Op 2 september 1666 brak er een brand uit in een bakkerij in Pudding Lane, die vier dagen lang woedde en 80% van de City of London verwoestte: 13.200 huizen, 87 kerken en de oude St Paul's Cathedral. Verbazingwekkend genoeg kwamen er „slechts" weinig mensen om (officieel: 6, in werkelijkheid waarschijnlijk meer). Uit de as bouwde Sir Christopher Wren de nieuwe St Paul's Cathedral en meer dan 50 andere kerken. Het Monument (61 meter, 311 treden, 5£) op de plaats waar de brand begon, herinnert hieraan.
Het Britse Empire
In de 18e en 19e eeuw werd Londen de hoofdstad van het grootste wereldrijk in de geschiedenis. Op zijn hoogtepunt controleerde het Britse Rijk een kwart van de wereldbevolking en het landoppervlak. Londen was het onbetwiste centrum: de dokken verwerkten goederen van over de hele wereld, de Bank of England domineerde de wereldeconomie, en de musea vulden zich met schatten uit de koloniën (de Steen van Rosetta uit Egypte, de Elgin Marbles uit Griekenland, de Benin Bronzes uit Nigeria — het debat over teruggave is vandaag de dag actueler dan ooit).
Victoriaans Londen
Onder koningin Victoria (1837–1901) groeide Londen uit tot de grootste stad ter wereld (6,7 miljoen inwoners in 1900). De Underground werd geopend (1863, de eerste metro ter wereld!), de grote stations werden gebouwd (St Pancras, Paddington, King's Cross), het rioleringssysteem van Joseph Bazalgette werd aangelegd (na de „Great Stink" van 1858 — de Thames stonk zo verschrikkelijk dat het parlement geëvacueerd werd) en de Victoriaanse wijken werden gebouwd, die Londen tot op de dag van vandaag kenmerken.
Wereldoorlogen & modern Londen
De Blitz (1940–41)
Van 7 september 1940 tot mei 1941 bombardeerde de Duitse Luftwaffe Londen 57 opeenvolgende nachten lang — en daarna sporadisch tot 1945. Meer dan 30.000 Londenaren stierven, 70.000 gebouwen werden vernietigd. De East-End-Docks en de City werden het zwaarst getroffen. De Londenaren vluchtten naar de metrostations (die als schuilkelders dienden — in de tunnel van Aldwych kun je tegenwoordig rondleidingen boeken) en toonden de stoïcijnse „Blitz Spirit", die tot op de dag van vandaag deel uitmaakt van de Britse identiteit. Churchill regeerde vanuit de War Cabinet Room onder de Whitehall (nu: Churchill War Rooms, entree: 25£ — absoluut de moeite waard!).
Naoorlogse tijd & Swinging London
Het Empire viel na de oorlog uiteen: India werd in 1947 onafhankelijk, Afrika volgde in de jaren 50 en 60. De immigratie uit het Gemenebest — Cariben (Windrush-generatie), India, Pakistan, Bangladesh, Afrika — transformeerde Londen in de multiculturele metropool die het vandaag de dag is. In de jaren 60 werd Londen het centrum van de popcultuur: de Beatles op Abbey Road, de Rolling Stones in de Marquee Club, Carnaby Street als mode-mekka, en de British Invasion veroverde de wereld.
Londen vandaag
Sinds de jaren 80 heeft Londen zichzelf opnieuw uitgevonden: de Docklands werden een financieel centrum, de Tate Modern opende in een energiecentrale, de Olympische Spelen van 2012 regenereerden het oosten, en de Brexit (2016) zette Londens relatie met Europa op zijn kop — Londen stemde met 60% voor „Remain". Vandaag de dag is Londen een Global City van superlatieven: 9 miljoen inwoners, 300+ talen, een van de grootste economische prestaties van alle steden wereldwijd, en ondanks (of dankzij) alle problemen — woningkosten, Brexit-gevolgen, sociale ongelijkheid — een van de spannendste steden ter wereld.
War dieses Kapitel hilfreich?
