De Meze-cultuur
In Griekenland eet men niet — men deelt. Het principe van de Meze (Mezedes, meervoud) is centraal: Veel kleine gerechten worden in het midden van de tafel gezet, en iedereen neemt wat hij wil. Er is geen "mijn bord, jouw bord"-mentaliteit. Wie een enkel hoofdgerecht bestelt, oogst medelijdende blikken.
Een typische bestelling in een taverne ziet er zo uit: Men bestelt 5-8 verschillende Meze voor de tafel, daarbij brood, een boeren salade (Horiatiki) en een karaf huiswijn. Het eten komt wanneer het klaar is — niet alles tegelijk. Ontspan je. Er wordt nabesteld als de eetlust groeit. Het geheel duurt 2-3 uur, minstens.
De belangrijkste koude Meze:
- Tzatziki: Yoghurt, komkommer, knoflook, olijfolie — het Griekse basisvoedsel
- Taramosalata: Viskuit-crème, romig-zout, op brood of puur
- Melitzanosalata: Gerookte aubergine-crème — beter dan elke hummus
- Fava: Puree van gele linzen/velderwten, vooral beroemd op Santorini
- Dolmadakia: Gevulde wijnbladeren met rijst en kruiden
- Htipiti: Pittige crème van geroosterde paprika en Feta
De belangrijkste warme Meze:
- Saganaki: Gepaneerde, gebakken kaas (meestal Graviera of Kefalotyri) — zonder vlammen beter dan geflambeerd
- Kalamarakia: Gefrituurde inktvisringen — aan de kust een must
- Kolokythokeftedes: Courgette-frikadellen, vooral goed op de Cycladen
- Garides Saganaki: Garnalen in tomatensaus met Feta gegratineerd
- Tiropitakia: Kleine bladerdeegpakketjes met kaas
💡 Tipp
Hoe lelijker het restaurant van buiten, hoe beter het eten. De beste tavernes hebben plastic stoelen, papieren tafelkleden en geen menu in tien talen. Als de eigenaar je naar de keuken leidt en je de potten laat zien — voltreffer.