Zuid-Afrikaanse heerschappij & onafhankelijkheid
Na de Eerste Wereldoorlog nam Zuid-Afrika het bestuur van het gebied over — aanvankelijk als Volkenbondmandaat, daarna als feitelijke kolonie. Vanaf 1948 voerde Zuid-Afrika het apartheidssysteem ook in Zuidwest-Afrika in: strikte rassenscheiding, homelands, paswetten en systematische discriminatie van de zwarte bevolking.
Het verzet vormde zich in de SWAPO (South West Africa People's Organisation), opgericht in 1960 onder leiding van Sam Nujoma. Vanaf 1966 voerde de SWAPO een gewapende bevrijdingsstrijd tegen de Zuid-Afrikaanse bezetting — de „Bush War", die meer dan 20 jaar duurde en vooral in het noorden (Ovamboland) werd uitgevochten.
Onder internationale druk en na het einde van de Koude Oorlog vonden in 1989 de eerste vrije verkiezingen plaats. Op 21 maart 1990 werd Namibië onafhankelijk — als een van de laatste landen van Afrika. Sam Nujoma werd de eerste president.
Sinds de onafhankelijkheid is Namibië een stabiele democratie — een zeldzaamheid op het continent. De SWAPO regeert onafgebroken, maar verkiezingen worden als vrij en eerlijk beschouwd. De persvrijheid behoort tot de beste van Afrika.
