Rif-gebergte

Het Rif-gebergte strekt zich als een groene boog uit van Tanger tot Nador langs de Middellandse Zeekust — en is een van de minst bereisde regio's van Marokko. Ondanks (of dankzij) de nabijheid van Europa voelt het Rif als een ander land: Berbers is de hoofdtaal, cannabis wordt openlijk verbouwd, en de nauwe band met Spanje is overal voelbaar.

Landschap

In tegenstelling tot de droge Hoge Atlas is het Rif groen en bebost: kurkeiken, pijnbomen, ceders en in de lente bloeiende weiden doen meer denken aan Zuid-Europa dan aan Noord-Afrika. De bergdorpen kleven aan steile hellingen, de valleien zijn diep en de wegen kronkelig — een landschappelijk spectaculaire, maar langzame rijregio.

Berbercultuur van de Riffi

De Amazigh (Berbers) van het Rif — de Riffi of Irifyen — hebben een eigen cultuur en geschiedenis. Ze spreken Tarifit (Rif-Berbers), dat sterk verschilt van het Tamazight van de Atlas. De regio heeft een lange traditie van verzet: De legendarische Abdelkrim el-Khattabi leidde van 1921-1926 een opstand tegen Spanje en Frankrijk en richtte kortstondig een Rif-republiek op. Tot op de dag van vandaag is de regio politiek zelfbewust.

Cannabis-teelt

Een groot deel van de Europese hasj komt uit het Rif — vooral uit de regio rond Ketama. Tijdens de rit door het gebergte zie je de velden open op de berghellingen. Reizigers wordt aangeraden niet te stoppen en geen foto's te maken, omdat de boeren begrijpelijkerwijs wantrouwig zijn tegenover vreemden met camera's. Sinds 2021 heeft Marokko de teelt voor medische en industriële doeleinden gedeeltelijk gelegaliseerd.