Evita — Het icoon van Argentinië

★★★ Eva „Evita" Perón (1919–1952) — Don't Cry for Me Argentina

Evita is niet zomaar een historische figuur — ze is een icoon, een mythe, een religie. Geen enkele andere persoon heeft Argentinië zo diep verdeeld en zo gepassioneerd bewogen. Zelfs vandaag, meer dan 70 jaar na haar dood, huilen mensen bij haar graf, en de discussie over haar is net zo vurig als op de dag van haar overlijden.

Het leven:

• 1919: Eva María Duarte wordt als buitenechtelijk kind geboren in Los Toldos, een dorp in de Pampa, in bittere armoede. Vijf broers en zussen, de vader een Estanciero, die het gezin verlaat
• 1935: Op 15-jarige leeftijd vlucht ze naar Buenos Aires om actrice te worden. Jaren van honger en kleine rollen volgen
• 1944: Ze ontmoet kolonel Juan Domingo Perón — bij een benefietconcert voor aardbevingsslachtoffers. Uit de ontmoeting ontstaat de machtigste liefdesgeschiedenis van de Argentijnse politiek
• 1945: Perón wordt gearresteerd en naar een eiland verbannen. Evita mobiliseert de vakbonden. Op 17 oktober 1945 marcheren honderdduizenden arbeiders (de „Descamisados" — Hemdlozen) naar de Plaza de Mayo en dwingen de vrijlating van Perón af. Het is het oprichtingsmoment van het Peronisme
• 1946: Perón wordt president. Evita wordt — zonder officieel ambt — de machtigste vrouw van het continent. Ze richt de Fundación Eva Perón op, die ziekenhuizen, scholen en sociale woningen bouwt. Ze vecht voor het vrouwenkiesrecht (1947). Ze ontvangt de armen persoonlijk en deelt naaimachines, huizen, speelgoed uit — vaak tot laat in de nacht
• 1951: Het beroemdste moment: Vanaf het balkon van de Casa Rosada kondigt Evita onder tranen aan de honderdduizenden op de Plaza aan dat ze afziet van de kandidatuur voor het vicepresidentschap — ze is al terminaal ziek. De menigte smeekt haar te blijven. De scène werd onsterfelijk gemaakt in de musical „Evita" (Andrew Lloyd Webber) en in de film met Madonna
• 26 juli 1952: Evita sterft aan baarmoederhalskanker. Ze is 33 jaar oud. Het land dompelt zich in rouw: 3 miljoen mensen staan in de rij bij de rouwplechtigheid. 8 mensen worden in de menigte doodgedrukt. Evita wordt een legende

Het lichaam: Het verhaal na haar dood is bijna nog dramatischer: Het lichaam werd door de Spaanse balsemer Pedro Ara zo perfect geprepareerd dat het eruitzag alsof ze sliep. Toen Perón in 1955 werd afgezet, stal de militaire regering het lichaam — uit angst dat het een politiek wapen zou worden. Het lichaam werd 16 jaar lang verborgen: eerst in een militair kamp, daarna in een vrachtwagen, uiteindelijk onder een valse naam op een begraafplaats in Milaan, Italië. Pas in 1974 werd het naar Argentinië teruggebracht. Vandaag rust Evita in het familiegraf van de Duarte op de Cementerio de la Recoleta — in een bommenbestendig ondergronds gewelf, zodat niemand ooit nog haar lichaam kan stelen.

De verdeeldheid: Voor de ene helft van Argentinië is Evita een heilige — de stem van de armen, de moeder van de natie, de vrouw die het onmogelijke deed. Voor de andere helft is ze een demagoog — een populistische verleidster die het land in afhankelijkheid van de staat dreef. Deze verdeeldheid definieert Argentinië tot op de dag van vandaag.