De Spaanse verovering
Negentig jaar verzet (1402–1496)
De verovering van de Canarische Eilanden was geen snelle veldtocht — het was een bijna honderdjarige oorlog. Terwijl de oostelijke eilanden (Lanzarote, Fuerteventura) relatief snel vielen, boden de Guanchen op de westelijke eilanden fel verzet.
Tenerife was het laatste eiland dat viel. De conquistador Alonso Fernández de Lugo landde in 1494 met 2.000 soldaten — en leed een verpletterende nederlaag in de Primera Batalla de Acentejo (1494): De Guanchen onder leiding van Mencey Bencomo doodden meer dan 1.000 Spanjaarden in een hinderlaag in een smalle kloof. Het was een van de ergste nederlagen van de Spaanse koloniale troepen.
Fernández de Lugo keerde in 1495 terug met versterkingen. In de Slag bij Aguere (november 1495) en de Segunda Batalla de Acentejo (december 1495) versloegen de Spanjaarden de Guanchen definitief — gesteund door vuurwapens, cavalerie en vooral door epidemieën (pest, griep), die de Guanchen-bevolking hadden gedecimeerd. Op 25 juli 1496 gaf de laatste Mencey zich over — Tenerife werd Spaans.
Koloniale tijd (16e–18e eeuw)
Na de verovering werd Tenerife snel een belangrijk handelsknooppunt tussen Europa, Afrika en de Nieuwe Wereld. Het eiland profiteerde van de driehoekshandel:
- Suikerriet (16e eeuw): Eerste exportgewas, verbouwd met slaven uit Afrika.
- Wijn (16e–17e eeuw): Tenerife's Malvasía-wijn werd geëxporteerd naar Engeland, Vlaanderen en de Nieuwe Wereld. Shakespeare noemt hem meerdere keren.
- Cochenille (19e eeuw): Rode kleurstof gewonnen uit schildluizen werd het belangrijkste exportproduct — totdat synthetische kleuren de markt vernietigden.
- Bananen (vanaf 1880): Tot op heden het belangrijkste landbouwproduct van het eiland.
