Drinken & Țuică
Țuică — Roemenië's vloeibare ziel
Țuică (uitgesproken als: „Zuika") is pruimenbrandewijn en het nationale drankje van Roemenië. In elk dorp wordt het zelf gestookt (50–60% Vol.), en bij elke gelegenheid wordt het geschonken — ter begroeting, bij het eten, bij het afscheid, bij vreugde en bij verdriet. In de Maramureș wordt het Horincă genoemd en gestookt van appels of peren. De edele variant is Pălincă — dubbel gedistilleerd en glashelder.
Drinkritueel: Een „Noroc!" (Proost!) hoort erbij, dan een slok (niet nippen!). In het dorp wordt Țuică voor het eten gedronken — als aperitief en om de maag „op te warmen". Niet weigeren — dat wordt als onbeleefd beschouwd. Maar: Zelfgestookte kan zeer sterk zijn. Voorzichtig doseren.
Wijn
Roemenië is een onderschat wijnland met een 6.000 jaar oude wijnbouwtraditie. De belangrijkste wijnregio's:
- Dealu Mare — Ten zuiden van de Karpaten, Roemenië's Bordeaux. Uitstekende Fetească Neagră (autochtone rode druivensoort), Cabernet Sauvignon en Merlot.
- Drăgășani — In Walachije. Bekend om Cramposie (witte wijn) en het uitstekende wijnhuis Avincis.
- Cotnari — In Moldavië. Beroemd om Grasă de Cotnari, een gouden dessertwijn die wordt vergeleken met Tokaji Aszú.
- Recaș — In het Banaat (westen). Moderne wijnhuizen met internationale standaard.
Roemeense wijn is uitstekend en spotgoedkoop: Een goede fles in de supermarkt kost 3–8€, in het restaurant 10–20€. Bijzonder aan te bevelen: de autochtone druivensoorten Fetească Neagră (rood, vol), Fetească Albă (wit, fris) en Tămâioasă Românească (muskaatachtig, aromatisch).
Bier
Roemenië heeft een solide biercultuur: Ursus, Timișoreana en Ciucaș zijn de bekendste merken — allemaal drinkbaar, allemaal goedkoop (1–3€ in het restaurant, 0,60–1€ in de supermarkt). In de afgelopen jaren is er een kleine, maar fijne craft-bier-scene ontstaan, vooral in Boekarest, Cluj-Napoca en Brașov.
Koffie
Roemenen drinken veel en goede koffie. De café-cultuur bloeit, vooral in de universiteitssteden. Een espresso of cappuccino kost 1,50–3€ — en is vaak uitstekend. In dorpen wordt nog Turkse koffie (cafea turcească) gedronken: fijn gemalen, in een Ibrik gekookt, met suiker en het bezinksel in de kop. Niet roeren!
