Ulcinj — Het andere zuiden

Ulcinj (ca. 11.000 inwoners) is de zuidelijkste stad van Montenegro en een wereld op zich. Slechts 25 km van de Albanese grens, is Ulcinj overwegend Albanees bevolkt en heeft het een heel andere sfeer dan de rest van de kust: moskeeën in plaats van kerken, Albanese keuken, Ottomaanse architectuur en een ruwe, authentieke energie die aan Turkije doet denken.

Stranden

• Velika Plaža (Groot Strand) — Met 13 kilometer het langste zandstrand van de Adriatische Zee. Fijn, donker zand, ondiep water (ideaal voor gezinnen), wind geschikt voor kitesurfen en een uitgestrektheid die aan Noord-Afrika doet denken. Aan de noordkant: strandbars en restaurants. Aan de zuidkant (dicht bij de Albanese grens): bijna verlaten en wild. Hier zijn ook natuurgebieden en de Ada Bojana.
• Ada Bojana — Een driehoekig riviereiland bij de monding van de Bojana in de Adriatische Zee. Het eiland is beroemd om zijn visrestaurants op palen (Kalimera), naturisme en kitesurfen. De restaurants serveren de versste vis van Montenegro — direct uit de rivier en de zee. Een unieke plek.
• Mala Plaža (Klein Strand) — Het stadsstrand onder de oude stad. Klein, maar charmant, met uitzicht op de vestingmuren.

Oude Stad (Stari Grad)

De oude stad van Ulcinj troont op een rots boven de zee en is een van de oudste aan de Adriatische Zee (gesticht in de 5e eeuw v.Chr. als Griekse kolonie, daarna Illyrisch, Romeins, Byzantijns, Venetiaans, Ottomaans). De massieve muren, de tot moskee omgebouwde kerk en het uitzicht over de open zee vertellen verhalen van piraten, slaven en veroveraars. Volgens de legende was Miguel de Cervantes hier als slaaf gevangen — en liet hij zich door Ulcinj inspireren voor personages in Don Quichot.

Ulcinj is ook een belangrijke plek voor de Solana Ulcinj — een grote zoutpan ten zuiden van de stad, die een van de belangrijkste vogelreservaten van de Adriatische Zee is. Meer dan 250 vogelsoorten rusten hier, waaronder flamingo's, pelikanen en zwarte ooievaars. Het beste te observeren in de lente en herfst.