Oprichting & De grote dynastieën

Marrakech werd in 1062 gesticht door de Almoraviden — een Berberdynastie uit de Sahara die een rijk stichtte van Spanje tot Senegal. De Almoraviden-heerser Youssef ibn Tachfin maakte Marrakech tot hoofdstad en legde het eerste irrigatiesysteem (Khettaras) aan, dat de stad in de woestijn überhaupt levensvatbaar maakte.

De Almohaden (1147–1269)

De Almohaden wierpen de Almoraviden omver en maakten Marrakech tot een centrum van islamitische geleerdheid. Zij bouwden de Koutoubia-moskee (waarvan de minaret tot op de dag van vandaag het symbool van de stad is), de Menara-tuinen en de Kasbah. Onder kalief Yacoub el-Mansour beleefde Marrakech zijn eerste bloeiperiode.

De Saadiërs (1549–1668)

De Saadiër-dynastie bracht Marrakech een tweede bloeiperiode. Sultan Ahmad al-Mansur (de Gouden) financierde zijn rijkdom door de controle over de trans-Saharaanse goudhandel en de inval in het Songhai-rijk. Hij bouwde het El-Badi-paleis (vandaag een imposante ruïne) en de Saadiër-graven — mausolea van een pracht die zelfs de opvolgende dynastie respecteerde (en vervolgens 200 jaar lang dichtmetselde).

De Alawiden (vanaf 1668)

De Alawiden — de nog steeds regerende dynastie — verplaatsten de hoofdstad naar Fès en Meknès. Marrakech verloor zijn hoofdstadstatus, maar bleef een belangrijke handelsstad. Sultan Moulay Hassan bouwde in de 19e eeuw het Bahia-paleis — een meesterwerk dat laat zien dat Marrakech zijn pracht nooit helemaal verloor.