Britse heerschappij & Plantations (1169–1800)

In 1169 begon de Normandische invasie — uitgenodigd door een Ierse koning die hulp zocht tegen zijn rivalen (een fout die Ierland 800 jaar zou kosten). De Normandiërs brachten kastelen, feodalisme en de Engelse kroon, die vanaf 1171 de opperheerschappij over Ierland claimde. Aanvankelijk controleerden de Engelsen alleen de „Pale" — een klein gebied rond Dublin.

Vanaf de 16e eeuw werd de controle verscherpt: Hendrik VIII verklaarde zichzelf tot koning van Ierland, en onder Elizabeth I en Oliver Cromwell werden de Plantations doorgevoerd — Iers land werd geconfisqueerd en aan Engelse en Schotse kolonisten gegeven. Cromwells invasie (1649–1653) was de meest brute periode: naar schatting een derde van de bevolking kwam om door oorlog, honger en deportatie. Zijn beruchte ultimatum: „To Hell or to Connacht".

De Penal Laws (vanaf 1695) onderdrukten de katholieke meerderheid systematisch: katholieken mochten geen land bezitten, niet stemmen, geen scholen beheren. Deze wetten creëerden de diepe kloof tussen de protestantse bovenlaag en de verarmde katholieke bevolking, die Ierlands geschiedenis tot op heden beïnvloedt.