Florentijnse Identiteit
Florentijnen zijn trots, ironisch en direct — met een droge humor die aan de Engelsen doet denken. Ze beschouwen hun stad als het centrum van de beschaving (wat historisch gezien niet helemaal onjuist is) en gaan om met de toeristenstroom met een mengeling van berusting en zakelijk inzicht. De Florentijnse identiteit wordt gekenmerkt door:
- Campanilismo: Het lokale patriottisme dat zich richt op de klokkentoren (Campanile) van de eigen wijk. Florentijnen identificeren zich met hun stadsdeel (Quartiere) — Santa Croce, Santo Spirito, San Lorenzo — en onderhouden vriendschappelijke rivaliteiten.
- La Gorgia Toscana: Het Florentijnse dialect verandert harde „C"-klanken in een geaspireerde „H": „Coca-Cola" wordt „Hoha-Hola". Dante schreef de „Göttliche Komödie" in het Florentijns — en maakte het daarmee de basis van het moderne Italiaans. Florentijnen zeggen daarom graag: „Wij spreken geen Italiaans — Italiaans spreekt Florentijns."
- Calcio Storico: Het „historische voetbalspel" — een bruut spel uit de 16e eeuw, waarbij vier stadsdeelteams in middeleeuwse kostuums om een bal strijden. Meer rugby dan voetbal, met boksen als bonus. Elk jaar in juni op de Piazza Santa Croce. Niets voor zwakke zenuwen, maar een ervaring die de Florentijnse passie toont.