Turkse gastvrijheid

De gastvrijheid (Misafirperverlik) is geen cliché, maar diep geworteld in de Turkse cultuur. Een gast is „door God gezonden" (Tanrı Misafiri) — deze houding voel je overal:

• Je wordt Çay (thee) aangeboden — in de winkel, bij de vakman, bij de taxichauffeur. Accepteren! Het verplicht je tot niets.
• Als je de weg vraagt, word je vaak persoonlijk gebracht — niet alleen beschreven.
• In landelijke gebieden word je uitgenodigd om te eten. Het is beleefd om eerst te weigeren (de uitnodiging wordt herhaald) en dan aan te nemen.
• Een klein gastgeschenk (snoep, chocolade, iets uit Duitsland) is een aardige geste, maar niet verwacht.

De keerzijde: In toeristische gebieden (Sultanahmet, Grote Bazaar, Bodrum Bar Street) kan de „gastvrijheid" ook een verkoopstrategie zijn. Leer het verschil tussen echte hartelijkheid en commerciële vriendelijkheid te onderscheiden — meestal is de eerste Çay echt, de tweede misschien verkoopgericht.