Kaas & Wijn
Pecorino — De koning der kazen
Pecorino Sardo DOP is Sardinië's belangrijkste zuivelproduct — het eiland heeft meer schapen dan mensen (ca. 3 miljoen schapen op 1,6 miljoen inwoners). De kaas varieert van de milde, jonge Pecorino Dolce (2–3 maanden gerijpt, zacht en romig) tot de krachtige Pecorino Maturo (6–12 maanden, hard en pittig, perfect met honing en peren). Daarnaast is er Casu Marzu — de beruchte "madenkaas", waarin levende vliegenlarven voor de fermentatie zorgen. Officieel verboden (EU-hygiënevoorschriften), maar in de Barbagia discreet verkrijgbaar en voor de Sardijnen een delicatesse. Proeven op eigen risico.
Wijn — De druif van de honderdjarigen
Sardijnse wijnen zijn Italië's best bewaarde geheim — de druivensoorten zijn uniek, de kwaliteit uitstekend en de prijzen (nog) betaalbaar:
- Cannonau di Sardegna DOC — De rode wijn van de Blue Zone: krachtig, vol van smaak, met tonen van rijpe kersen, kruiden en leer. Cannonau heeft het hoogste polyfenolgehalte van alle rode wijnen ter wereld — de wetenschappelijke verklaring voor de lange levensduur van de Sardijnse bergbewoners. De beste komen uit Oliena, Jerzu en Mamoiada.
- Vermentino di Gallura DOCG — Sardinië's enige DOCG-wijn: een frisse, minerale witte wijn met aroma's van citrus, witte bloemen en amandelen. Perfect bij vis en zeevruchten. De beste komen uit Tempio Pausania en Arzachena.
- Carignano del Sulcis DOC — Donkere, aardse rode wijn uit het zuidwesten, vaak van meer dan 100 jaar oude, ongeënte wijnstokken. Krachtig, complex en onderschat.
- Vernaccia di Oristano DOC — Amberkleurige, oxidatieve witte wijn, gerijpt onder een gistlaag (Flor), vergelijkbaar met Sherry. Uniek en fascinerend.
Digestivi
Mirto is de nationale likeur van Sardinië — gemaakt van de bessen (Mirto Rosso, donkerrood) of bladeren (Mirto Bianco, helder) van de wilde mirte, die overal in de maquis groeit. IJskoud na de maaltijd geserveerd, is Mirto de perfecte afsluiting van een Sardijnse maaltijd. Filu 'e Ferru is de Grappa van Sardinië — een heldere, krachtige distillaat (40–50%), genoemd naar de ijzerdraad waarmee de Sardijnen hun illegale distilleerketels in de grond markeerden.
