Van Lutetia tot hoofdstad
De geschiedenis van Parijs begint met de Parisii, een Keltische stam die in de 3e eeuw v.Chr. op het Île de la Cité woonde. De Romeinen veroverden de nederzetting in 52 v.Chr. en noemden het Lutetia: een kleine provinciestad met thermen (vandaag zichtbaar onder het Musée de Cluny), een forum en een amfitheater (Arènes de Lutèce, nog te bezichtigen in het 5e arrondissement).
Middeleeuwen — Opkomst tot metropool
- 508: De Frankische koning Clovis maakte Parijs tot hoofdstad van het Frankische Rijk.
- 1163–1345: Bouw van Notre-Dame — het meesterwerk van de gotiek.
- 1253: Robert de Sorbon stichtte de Sorbonne — Parijs werd het intellectuele centrum van Europa.
- 1429: Jeanne d'Arc probeerde (tevergeefs) Parijs van de Engelsen te bevrijden.
In de middeleeuwen groeide Parijs uit tot de grootste stad van Europa — 200.000 inwoners in de 14e eeuw, meer dan Londen of Rome. Het Île de la Cité was het religieuze centrum (Notre-Dame), de linkeroever (Rive Gauche) het intellectuele (Sorbonne), de rechteroever (Rive Droite) het economische (Les Halles, markten).
