Grieks-Orthodoxe Kerk

Ongeveer 95% van de Grieken is Grieks-orthodox — en de kerk is veel meer dan een religie: Ze is de identiteitsvormer van de natie. Tijdens de Ottomaanse heerschappij bewaarde de kerk de Griekse taal en cultuur; priesters en monniken waren leiders in de onafhankelijkheidsstrijd. Tot op de dag van vandaag is de aartsbisschop van Athene een publieke figuur, en kerk en staat zijn formeel niet gescheiden — priesters worden door de staat betaald.

In het dagelijks leven is de religiositeit overal zichtbaar: iconen hangen in woningen, taxi's en winkels. Langs de wegen staan kleine kapellen (Proskinitaria) — votiefkapellen die herinneren aan ongelukken of dankbaarheid uitdrukken. Op Kreta zie je ze bij elke bocht. Voor het instappen in de auto slaan veel Grieken een kruis. Kerken zijn overdag open, en het is heel normaal om even binnen te lopen en een kaars aan te steken.

De belangrijkste religieuze plaatsen:

• Berg Athos: Autonome monnikenrepubliek met 20 kloosters, alleen toegankelijk voor mannen (Diamonitirion vereist)
• Meteora: Kloosters op rotszuilen — een van de meest indrukwekkende beelden van Griekenland
• Patmos: Waar de apostel Johannes de Openbaring schreef (grot + klooster, UNESCO)
• Tinos: Het "Griekse Lourdes" — bedevaartsoord naar de Panagia Evangelistria

Praktische tip: Bij het betreden van kerken en kloosters worden bedekte schouders en knieën verwacht. Bij de ingangen van grote kloosters liggen vaak doeken en wikkelrokken klaar, maar vertrouw daar niet op.