Familie & Naamdag

De familie is in Griekenland heilig — en dat is geen overdrijving. Kinderen wonen vaak tot hun huwelijk bij hun ouders (en soms daarna), grootouders zijn een integraal onderdeel van de kinderopvoeding, en zondagse familiediners zijn niet optioneel, maar verplicht. "Waar is je familie?" is een van de eerste vragen die een Griek je stelt.

De bruidsschat (Prika) bestaat informeel nog: ouders kopen traditioneel een appartement of huis voor hun dochter voordat ze trouwt. In een economische crisis met exploderende huizenprijzen is dat steeds minder realistisch — een sociale tijdbom.

Kinderen zijn in Griekenland overal welkom — in restaurants, cafés, tavernes, ook laat op de avond. Griekse kinderen eten met de volwassenen, blijven tot middernacht op en worden door alle aanwezigen verwend. "Kindvriendelijk" is geen eigenschap van een restaurant — het is de norm.

De naamdag (Onomastiki Eorti) is in Griekenland belangrijker dan de verjaardag. Elke dag in de orthodoxe kalender is gewijd aan een of meerdere heiligen. Heet je Giorgos (George), dan vier je op 23 april; Dimitris op 26 oktober, Maria op 15 augustus. Op de naamdag ontvang je thuis, bied je zoetigheden en drankjes aan, en vrienden komen langs zonder uitnodiging. De naamdagvierder trakteert — niet andersom! Als je collega zegt "Morgen is mijn naamdag", breng dan een kleinigheid mee (of nodig uit voor een etentje).

Ongeveer 60% van de Grieken is vernoemd naar slechts tien heiligen: Giorgos, Dimitris, Kostas, Giannis, Nikos, Maria, Eleni, Katerina, Vasilis en Panagiotis. Dat maakt naamdagen tot quasi-nationale feestdagen — op 21 mei (Konstantinos/Eleni) viert bijna heel Griekenland.