Het rijk van de farao's
De Egyptische beschaving behoort tot de oudste ter wereld. Rond 3100 v. Chr. verenigde koning Narmer (ook wel Menes genoemd) Opper- en Neder-Egypte voor het eerst — het begin van een 3.000 jaar durende hoogcultuur die zijn weerga niet kent.
Oude Rijk (2686–2181 v. Chr.) — De Piramidentijd
De tijd van de grote piramiden: Farao Djoser liet de eerste piramide bouwen (de trappiramide van Saqqara), zijn architect Imhotep geldt als de eerste bij naam bekende architect in de geschiedenis. Onder Cheops (Khufu), Chephren en Mykerinos ontstonden de piramiden van Gizeh — bouwwerken van een precisie die tot op de dag van vandaag bewondering wekt. De samenleving was streng hiërarchisch: de farao was tegelijkertijd koning en god, daaronder een machtige priesterschap en een efficiënt ambtenarenapparaat.
Middenrijk (2055–1650 v. Chr.) — De Klassiek
Een tijd van culturele bloei: de Egyptische literatuur bereikte haar hoogtepunt (het „Sinuhe-verhaal" geldt als de oudste roman ter wereld), het irrigatiesysteem in de Fajoem werd uitgebreid, handel tot aan Kreta en Nubië. Hoofdstad was Thebe (het huidige Luxor). De Hyksos — een semitisch volk uit het oosten — veroverden uiteindelijk Neder-Egypte en beëindigden het tijdperk.
Nieuwe Rijk (1550–1069 v. Chr.) — De Glorietijd
De beroemdste periode: de farao's van het Nieuwe Rijk creëerden een imperium dat zich uitstrekte van Nubië tot Syrië. De grootste namen: Hatsjepsoet (de farao die als man regeerde), Thutmosis III (de „Napoleon van Egypte", grootste veldheer), Echnaton (de ketter-farao die het monotheïsme introduceerde en Amarna bouwde), Toetanchamon (de kindkoning wiens grafschat de wereld elektriseerde), Ramses II (de bouwer, 67 jaar op de troon, Abu Simbel, Karnak) en Ramses III (de laatste grote farao). In deze tijd ontstonden de Vallei der Koningen, de Karnak-tempel en de meeste van de vandaag bezochte monumenten.
Late Periode, Ptolemaeën & Cleopatra
Na het Nieuwe Rijk volgden perioden van buitenlandse overheersing: Libiërs, Nubiërs, Perzen. In 332 v. Chr. veroverde Alexander de Grote Egypte en stichtte Alexandrië. Na zijn dood nam zijn generaal Ptolemaios de heerschappij over — de Ptolemaeën-dynastie regeerde 300 jaar en versmolt Griekse en Egyptische cultuur. Cleopatra VII (69–30 v. Chr.) was de laatste Ptolemaeër — haar relaties met Caesar en Marcus Antonius en haar tragische zelfmoord beëindigden het faraonische tijdperk definitief. In 30 v. Chr. werd Egypte een Romeinse provincie.