Het Gouden Tijdperk & Koningin Tamar
Het Gouden Tijdperk (11e–13e eeuw)
Onder de Bagrationi-dynastie beleefde Georgië zijn bloeitijd. Koning David IV de Bouwer (1089–1125) verenigde het gefragmenteerde land, verdreef de Seldsjoeken en maakte van Georgië de dominante macht in de Kaukasus. Hij stichtte het Gelati-klooster (UNESCO) als academie — een van de eerste centra voor hoger onderwijs in Europa.
★★★ Koningin Tamar (1184–1213)
Het hoogtepunt was de heerschappij van Koningin Tamar (თამარ) — de machtigste vrouw in de Georgische geschiedenis en een van de opmerkelijkste heerseressen van de middeleeuwen. Onder haar bewind bereikte Georgië zijn grootste territoriale omvang: van de Zwarte Zeekust tot de Kaspische Zee, van de Kaukasus tot Noordoost-Anatolië.
Tamar bevorderde kunst, literatuur en architectuur. Tijdens haar regering ontstond Shota Rustaveli's nationale epos „De Ridder in het Pantervel" (Vepkhistkaosani) — een van de meesterwerken van de middeleeuwse wereldliteratuur. Tamar wordt in Georgië tot op heden als heilige vereerd; haar afbeelding siert het 50-lari-biljet.
Mongolen, Perzen, Ottomanen (13e–18e eeuw)
Na het Gouden Tijdperk volgde een lange periode van vernietiging en overleving:
- 1235: De Mongolen verwoesten Georgië
- 1386–1403: Timoer Lenk (Timur Lenk) valt Georgië acht keer aan en laat vernietiging achter
- 15e–18e eeuw: Georgië zit ingeklemd tussen het Ottomaanse Rijk (westen) en Perzië (oosten). Het land wordt herhaaldelijk veroverd, verdeeld en verwoest. De Perzische sjah Abbas I deporteert tussen 1614–1617 100.000 Georgiërs naar Perzië
Ondanks alle invasies verloor Georgië nooit zijn christelijk geloof en culturele identiteit — een wonder van verzet.
