Neoclassicisme
Na de onafhankelijkheid in 1829 werd Griekenland door Europese architecten in neoclassicistische stijl herbouwd — ironisch genoeg herimporteerden de Beieren (koning Otto was een Beierse prins!) Griekse vormen naar Griekenland.
In Athene ontstonden de prachtgebouwen van de "Atheense Trilogie":
- Academie van Athene (1859-1885, Theophil Hansen): Ionische zuilen, sculpturen van Apollo en Athena, het waarschijnlijk mooiste neoclassicistische gebouw van Griekenland.
- Universiteit van Athene (1839-1864, Christian Hansen): Het oudste universiteitsgebouw van het moderne Griekenland.
- Nationale Bibliotheek (1888-1903, Theophil Hansen): Dorische trap, indrukwekkende façade.
Buiten Athene: Ermoupoli op Syros is de best bewaarde neoclassicistische stad van Griekenland — een heel stadsensemble van marmer, minder bekend dan Santorini en tien keer eleganter. Nafplio (eerste hoofdstad van het moderne Griekenland) heeft een betoverende oude stad met neoclassicistische herenhuizen, Venetiaanse forten en Ottomaanse fonteinen.
Veel neoclassicistische gebouwen in Athene en Thessaloniki werden in de 20e eeuw gesloopt om plaats te maken voor de karakterloze betonblokken (Polykatoikia) die het stadsbeeld vandaag domineren — een culturele ramp die vandaag algemeen wordt betreurd.