Muziek — Rembetiko, Bouzouki & Modern

Griekse muziek is net zo divers als het land zelf — van de oosterse klanken van de Rembetiko via volks Dimotika tot moderne pop en de levendige indie-scene van Athene.

Rembetiko — de Griekse blues

De Rembetiko ontstond in de jaren 1920 in de havensteden (Piraeus, Thessaloniki) — geboren uit het verdriet van de Klein-Aziatische vluchtelingen die alles verloren hadden. De teksten gaan over armoede, drugsgebruik (hasj!), onbeantwoorde liefde en het leven aan de rand van de samenleving. Het instrument: de Bouzouki, een langhalsluit, waarvan de klank synoniem werd met Griekse muziek.

De grote namen: Vassilis Tsitsanis (de "Patriarch"), Markos Vamvakaris (de ruwe pionier uit Syros), Sotiria Bellou (de stem van de vrouwelijke Rembetiko). Vandaag de dag beleeft het genre een renaissance — in Atheense Rembetadika (Rembetiko-clubs) wordt live gespeeld en gedanst, vaak tot in de vroege uurtjes.

Laiko & Entechno

Laiko (volksmuziek) is de mainstream — pakkend, emotioneel, dansbaar. Zangers als Stelios Kazantzidis en Giorgos Dalaras zijn nationale iconen. In de Bouzoukia (nachtclubs) wordt gedanst op livemuziek en worden bloempotten gegooid — letterlijk: men betaalt honderden euro's voor schalen vol anjers die men voor de voeten van de zanger gooit.

Entechno (kunstmuziek) fuseerde in de jaren 1960 Griekse volksmuziek met klassieke compositie. Mikis Theodorakis (Zorba de Griek, Canto General) en Manos Hadjidakis (Oscar voor "Never on Sunday") maakten Griekse muziek wereldberoemd. Theodorakis' muziek was onder de junta verboden — wie zijn liederen hoorde, riskeerde arrestatie.

Volksdans

Griekse dans is gemeenschappelijk — men houdt elkaar vast aan de schouders of handen en danst in een cirkel. De belangrijkste dansen: Sirtaki (eigenlijk voor de film Zorba uitgevonden, maar inmiddels volksbezit), Kalamatianos (de pan-Griekse dans), Tsamiko (heroïsche dans), Hasapiko (slagersdans, basis van de Sirtaki), Zeimbekiko (de solo-dans — een man danst alleen zijn emoties uit, de anderen klappen in het ritme. Toeschouwers: NOOIT ertussen komen!).