Bretagne & Normandië

De Mont Saint-Michel is het meest gefotografeerde monument van Frankrijk — en toch slaat hij iedereen met verstomming die hem voor het eerst ziet. Een gotische abdij op een 80 m hoge granieten rots, omgeven door de uitgestrekte baai, waar de getijden een getijverschil van tot 15 meter bereiken — de grootste van Europa. Bij vloed wordt de berg een eiland, bij eb strekken zich eindeloze zandvlakten uit tot aan de horizon.

De abdij (gesticht in 966) is een architectonisch wonder: vier eeuwen bouwgeschiedenis, van het romaanse schip over het gotische koor tot de „La Merveille" — een kloosterbouw uit de 13e eeuw met kruisgang, ridderzaal en refter. De kruisgang, zwevend tussen hemel en zee, is een van de mooiste plekken van Frankrijk.

Het dorp aan de voet van de abdij bestaat uit een enkele steile straat (Grande Rue) vol souvenirwinkels, restaurants en kleine musea. Toeristisch, ja — maar de middeleeuwse sfeer is echt. De Mère Poulard (sinds 1888) serveert haar beroemde omeletten, die voor open vuur worden opgeklopt — legendarisch, maar duur (35€ voor een omelet).

De baai zelf is een belevenis: bij springtij (vooral in maart en september) raast het water met de snelheid van een galopperend paard aan. Gidstochten door het wad door de baai (blootsvoets, met gids) zijn onvergetelijk — men doorkruist drijfzand, waadt door geulen en nadert de berg van de zeezijde. Duur: 2,5–4 uur, vanaf 10€ per persoon.

Abdij: 11€ (volwassenen), onder 26 (EU) gratis. Dagelijks 9:30–18 uur (mei–aug tot 19 uur, 's zomers 's nachts tot 24 uur met lichtinstallatie). Shuttle vanaf de parkeerplaats: gratis, elke 10 min., alternatief 25 min. te voet over de brug. Parkeerplaats: 14,90€/dag.

Saint-Malo is de trotsste stad van Bretagne — een door machtige granieten vestingmuren omgeven kapersstad op een rotsachtig eiland, dat pas door een dam met het vasteland werd verbonden. De Malouins waren kapers, ontdekkingsreizigers en rebellen: Jacques Cartier zeilde van hier naar Canada, Robert Surcouf kaapte Britse schepen, en de stad verklaarde zich zelfs kortstondig als onafhankelijke republiek (1590).

De Intra Muros (oude stad binnen de muren) werd in augustus 1944 voor 80% verwoest en daarna origineel herbouwd — granieten huizen, geplaveide straatjes, de kathedraal Saint-Vincent. De muurwandeling (1,8 km, gratis, altijd toegankelijk) biedt adembenemende uitzichten over de haven, de voorliggende eilanden, de stranden en bij storm een dramatische branding die over de muren spat.

Bij eb kan men te voet naar de voorliggende eilanden en forten gaan: het Fort National (1689, gebouwd door Vauban, 6€ entree, alleen bij eb bereikbaar), het Île du Grand Bé (graf van de schrijver Chateaubriand — hij wilde alleen het ruisen van de zee horen) en het Fort du Petit Bé (5€, rondleiding). Let op: het tij komt snel op — getijdentabellen in de gaten houden!

Het Plage du Sillon is het hoofdstrand: 3 km fijn zand, bij eb tot 200 m breed, beschermd door houten golfbrekers. Zwemmen bij vloed, strandsurfen en kitesurfen bij eb. Watertemperatuur: 16–20°C in de zomer (fris, maar verfrissend).

Saint-Malo is ook een ideale uitvalsbasis: veerboot naar Jersey en Guernsey (1 uur, Condor Ferries, vanaf 35€ enkele reis), dagtocht naar Dinard (10 min. met de veerboot, 8€ retour) of naar Mont Saint-Michel (1 uur rijden).

Op 6 juni 1944 landden 156.000 geallieerde soldaten op vijf stranden van Normandië — de grootste amfibische militaire operatie in de geschiedenis, het begin van het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa. 80 jaar later zijn de stranden gedenkplaatsen van aangrijpende stilte en schoonheid. Een bezoek is een diep ontroerende ervaring — ongeacht nationaliteit of leeftijd.

Omaha Beach

Het bloedigste van de vijf stranden. Op de ochtend van D-Day vielen hier meer dan 2.000 Amerikaanse soldaten — de eerste aanvalsgolf werd door de Duitse stellingen op de kliffen bijna volledig vernietigd. Het 7 km lange strand is vandaag een uitgestrekte, stille plek. Aan het westelijke uiteinde het monument Les Braves — drie metalen sculpturen die uit het zand oprijzen. Aan het oostelijke uiteinde de Amerikaanse begraafplaats in Colleville-sur-Mer: 9.387 witte marmeren kruisen in perfecte rijen op een klif boven het strand. De stilte is overweldigend.

Begraafplaats en bezoekerscentrum: gratis. Dagelijks 9–18 uur (midden april–midden sept.), 9–17 uur (rest van het jaar). Audiogids: gratis.

Pointe du Hoc

De meest dramatische locatie van D-Day. Op 6 juni 1944 klommen 225 US Army Rangers de 30 m hoge steilkliffen op, om een Duitse geschutsstelling uit te schakelen — onder vijandelijk vuur, met touwladders en blote handen. Slechts 90 overleefden de volgende 48 uur. Vandaag ziet het terrein er nog uit zoals in 1944: enorme bomkraters, verwoeste bunkers, verbogen staal. Men kan door de kraters wandelen en in de bunkers klimmen. Het bezoekerscentrum legt de missie uit met films en interactieve kaarten.

Gratis. Dagelijks 9–18 uur (zomer), 9–17 uur (winter). Ongeveer 12 km ten westen van Omaha Beach.

Utah Beach

Het meest westelijke van de invasiestranden was de „succesvolste" — de landing slaagde hier met relatief weinig verliezen. Het Utah Beach Museum staat direct aan het strand, in een voormalige Duitse bunker. Een originele B-26 Marauder Bomber hangt aan het plafond. De tentoonstelling legt de hele D-Day chronologisch uit.

Museum: 8€ (volw.), 4,50€ (kinderen 7–16). Juni–sept: 9:30–19 uur, anders 10–18 uur.

Juno Beach (Canadese sector)

Hier landden de Canadezen — met de zwaarste verliezen van alle Commonwealth-troepen op die dag. Het Juno Beach Centre in Courseulles-sur-Mer werd door Canadese veteranen geïnitieerd en vertelt het verhaal vanuit Canadees perspectief. Gidstochten over het strand met bunkerbezoek (12€, 1 uur).

Centre: 8€ (volw.), 5,50€ (kinderen). Maart–okt: 9:30–19 uur, nov–feb: 10–17 uur.

Andere belangrijke locaties

Mémorial de Caen — het belangrijkste D-Day-museum, minder aan het strand dan in de stad Caen. Uitgebreide weergave van de Tweede Wereldoorlog, D-Day en Koude Oorlog. Reken op 3–4 uur. 21,50€ (volw.), onder 18 gratis. Dagelijks 9–19 uur.

Sainte-Mère-Église — het dorp waar Amerikaanse parachutisten in de nacht voor de landing sprongen. De parachutist John Steele bleef aan de kerktoren hangen en deed alsof hij dood was — zijn figuur hangt nog steeds aan de kerk (reproductie). Het Airborne Museum (9,50€) legt de luchtlandingsoperatie uit.

Duitse begraafplaats La Cambe — 21.222 Duitse soldaten liggen hier begraven, onder donkere stenen kruisen en een centrale grafheuvel. Een plek van diepe rouw en noodzakelijke herinnering. Gratis.

Honfleur is het schilderachtigste havenstadje van Normandië — en heel Frankrijk. Het Vieux Bassin (Oude Haven) met zijn smalle, tot zeven verdiepingen hoge met leisteen bedekte vakwerkhuizen, de kleurrijke vissersboten en de weerspiegelingen in het rustige water is het meest geschilderde motief van de Franse kunst. Eugène Boudin, Claude Monet, Gustave Courbet en Johan Barthold Jongkind vonden hier het licht dat het impressionisme inspireerde.

Het Musée Eugène Boudin toont werken van de in Honfleur geboren „vader van het impressionisme" en zijn tijdgenoten — Monet, Dufy, Jongkind. Klein, maar fijn. De Église Sainte-Catherine (15e eeuw) is uniek in Frankrijk: een volledig uit hout gebouwde kerk, door scheepsbouwers gebouwd, met een vrijstaande klokkentoren. De Jardin des Personnalités aan de oever van het havenbekken eert beroemde zonen van de stad met bustes in een mooie tuin (gratis).

Musée Boudin: 8€. Wo–ma 10–12 en 14–18 uur (juli/aug doorlopend). Sainte-Catherine: gratis, dagelijks.

Étretat

De krijtrotsen van Étretat behoren tot de iconische natuurwonderen van Frankrijk — en Europa. De drie gigantische rotsbogen (Porte d'Aval, Manneporte, Porte d'Amont) en de vrijstaande rotsnaald Aiguille (70 m hoog) rijzen uit het turkooizen Kanaal als sculpturen van een bovenmenselijke beeldhouwer. Monet schilderde de scène meer dan 80 keer in verschillend licht.

Twee klifwandelingen bieden de beste uitzichten:

Richting Porte d'Aval (links) — steile klim over trappen (15 min.) naar de klif boven de beroemdste rotsboog. Van hieruit het klassieke uitzicht op de Aiguille en de Porte d'Aval. Verder tot de Manneporte (30 min.).

Richting Chapelle Notre-Dame de la Garde (rechts) — iets minder druk. Vanaf de kleine kapel op de klif een panoramisch uitzicht over de hele rotsformatie en het strand. Terugweg over het oude douanepad.

Het strand van Étretat bestaat uit kiezels (waterschoenen!), maar biedt bij eb natuurlijke rotsbaden om in te spetteren. Baddersseizoen juni–september, watertemperatuur 15–18°C.

De Jardins d'Étretat zijn een moderne landschapstuin op de klif boven de Porte d'Amont: buxusfiguren tegen de achtergrond van de zee, tijdelijke kunstinstallaties, en een van de beste uitkijkpunten ooit. De moeite waard, zelfs voor niet-tuinliefhebbers.

Jardins d'Étretat: 11,50€ (volw.), 8€ (kinderen 4–14). Dagelijks 10–19 uur (zomer), korter in de winter. Kliffen en strand: gratis, 24/7.

Carnac aan de zuidkust van Bretagne herbergt de grootste verzameling megalieten ter wereld — meer dan 3.000 menhirs (rechtopstaande stenen), opgesteld in parallelle rijen over meer dan 4 km lengte. Opgericht tussen 4.500 en 3.300 v.Chr., dus meer dan duizend jaar voor Stonehenge en de Egyptische piramides. Tot op de dag van vandaag is hun precieze doel een raadsel: astronomisch observatorium? Processieweg? Kalender? Niemand weet het zeker.

De drie hoofdcomplexen:

Alignements du Ménec — 1.099 menhirs in 11 rijen, de grootste tot 4 m hoog. Aan het westelijke uiteinde een steencirkel (Cromlech). Het meest indrukwekkende complex, vooral bij zonsopgang of zonsondergang, wanneer de lange schaduwen de stenen tot leven brengen.

Alignements de Kermario — 1.029 stenen in 10 rijen. Vanaf de uitkijktoren aan de noordelijke rand heeft men een overzicht over het hele complex — het beste fotografiepunt.

Alignements de Kerlescan — het kleinste, maar best bewaarde complex: 555 stenen in 13 rijen, met een steencirkel van 39 menhirs. Vrij toegankelijk (de andere zijn in de zomer omheind).

Het Maison des Mégalithes (bezoekerscentrum) legt de complexen uit met interactieve displays, films en een model van het prehistorische landschap. Van hieruit starten de gegidste rondleidingen door de omheinde complexen (april–september, omdat de steenen rijen in de zomer ter bescherming gesloten zijn). In de winter (oktober–maart) zijn de complexen vrij toegankelijk.

Ook de moeite waard: de Tumulus de Kercado — een 5.000 jaar oude grafheuvel die men kan betreden (gratis). En het Musée de Préhistoire in Carnac-Ville met meer dan 6.000 artefacten, waaronder sieraden, gereedschappen en gereconstrueerde graven.

Maison des Mégalithes en gegidste rondleiding: 7€ (volw.), 3€ (kinderen 7–17). Rondleidingen elk uur 10–17 uur (zomer), duur 1 uur. Musée de Préhistoire: 7€, dagelijks 10–12:30 en 14–18 uur.

Quimper (63.000 inwoners) is de culturele hoofdstad van Bretagne — een stad die haar Keltische erfgoed met passie onderhoudt. De naam komt van het Bretonse „kemper" (samenvloeiing), want hier komen de rivieren Odet en Steir samen. De oude stad met haar vakwerkhuizen uit de 15e–17e eeuw, de met bloemen versierde voetgangersbruggen en de geplaveide straatjes is een van de best bewaarde van Bretagne.

De Cathédrale Saint-Corentin (13e–15e eeuw) domineert de stad met haar 76 m hoge dubbele torens — een meesterwerk van Bretonse gotiek. Bijzonderheid: het schip buigt in het midden af (men ziet het als men van de ingang naar het altaar kijkt). De glas-in-loodramen uit de 15e eeuw stralen in onbeschrijfelijke kleuren.

Faïence de Quimper — sinds 1690 wordt in Quimper handbeschilderd aardewerk vervaardigd, beroemd om zijn Bretonse motieven (boerenfiguren, bloemen, wapenschilden). De fabriek HB-Henriot biedt rondleidingen (6€, 45 min.) en een fabrieksverkoop — borden vanaf 25€, schalen vanaf 40€. Authentiek handwerk, geen toeristenkitsch.

Het Musée Départemental Breton in het voormalige bisschoppelijk paleis naast de kathedraal toont Bretonse klederdrachten, meubels, archeologische vondsten en de geschiedenis van de regio van de prehistorie tot nu. Vooral de verzameling Bretonse mutsen (Coiffes) is fascinerend — elke gemeente had haar eigen vorm.

Festival de Cornouaille (eind juli, 4 dagen) — het grootste Keltische festival van Bretagne. Meer dan 200 artiesten, Festnoz (Bretonse dansfeesten), Bagadoù (Bretonse doedelzakbands), Keltische muziek uit Bretagne, Ierland, Schotland en Wales. Dagkaart vanaf 12€.

Finistère — het einde van de wereld

Finistère (Bretons: Penn-ar-Bed) betekent „einde van de aarde" — en zo voelt het ook. De meest westelijke punt van het Franse vasteland, waar de Atlantische Oceaan tegen de kliffen beukt.

Pointe du Raz — Frankrijk's meest westelijke punt (afgezien van eilanden): een smalle rotsachtige landtong die 70 m boven de woeste zee in de Atlantische Oceaan uitsteekt. Bij storm een apocalyptisch schouwspel. Uitzicht op de Île de Sein en de vuurtoren Phare de la Vieille. Parkeerplaats 7€, verder gratis.

Locronan — een van de „Plus Beaux Villages de France": een perfect bewaard gebleven Bretons dorp van graniet (500 inwoners), dat sinds de 16e eeuw vrijwel onveranderd is. Het dorpsplein diende als filmdecor voor Polanski's „Tess" (1979).

Concarneau — vissersstadje met een ommuurde oude stad op een eiland in de haven (Ville Close). Vandaag cafés en galerieën, maar de visserijhaven is de derde grootste van Frankrijk — 's ochtends om 6 uur de visaanlanding bekijken.

De Côte de Granit Rose (Roze Granietkust) in het noorden van Bretagne is een van de meest surrealistische landschappen van Europa — en een geologisch wonder dat slechts op drie plaatsen ter wereld voorkomt (hier, in China en op Corsica). Enorme, afgeronde granieten rotsen in alle tinten van lichtroze tot zalmoranje liggen als door reuzen verspreid op stranden, kliffen en in het turkooizen water.

Het epicentrum is Ploumanac'h (deel van Perros-Guirec) — in 2015 verkozen tot „Favoriete dorp van de Fransen". Het Sentier des Douaniers (Douanepad) van Ploumanac'h naar Plage de Trestraou is het mooiste kustwandelpad van Bretagne: 3,5 km (ca. 1,5 uur) door een fantasielandschap van roze rotsformaties, kleine baaien en blauwe zee. Sommige rotsen hebben bijnamen: „De Schildpad", „Napoleons Hoed", „De Fles".

De Phare de Mean Ruz (vuurtoren) van roze graniet markeert de oostelijke ingang van de haven van Ploumanac'h — het meest gefotografeerde motief van Bretagne, vooral bij zonsondergang, wanneer het graniet in diep oranje oplicht.

Trégastel — het naburige stadje heeft een uniek aquarium, dat in natuurlijke granietkamers onder de rots is gebouwd (5€). De Plage de Coz-Pors biedt fijn zand tussen roze rotsformaties — als een natuurkunstwerk.

Voor de kust ligt de Archipel der Sept-Îles — het belangrijkste zeevogelreservaat van Frankrijk. 20.000 Jan-van-genten, papegaaiduikers, aalscholvers en grijze zeehonden. Boottochten vanaf Perros-Guirec (vanaf 18€/volwassenen, 2,5 uur, Armor Navigation). Papegaaiduikers zijn het beste te zien van april tot juli.

Sentier des Douaniers: gratis, het hele jaar door (glad bij regen). Sept-Îles boottocht: 18–26€ (afhankelijk van de route). Aquarium Trégastel: 5€.

De keuken van Bretagne en Normandië is Frankrijks stevigste genoegen — boter in plaats van olijfolie, room in plaats van reductie, appel in plaats van druif. Hier eet men eerlijk, overvloedig en met de beste ingrediënten die Atlantische Oceaan, weide en boomgaard te bieden hebben.

Crêpes & Galettes

De galette (van boekweitmeel, hartig) en de crêpe (van tarwemeel, zoet) zijn de ziel van Bretagne. Een Galette Complète (ham, kaas, ei) kost 6–9€ en is een volledige maaltijd. Daarbij een Bolée Cidre (3–4€) — de appelwijn wordt in Bretonse crêperies traditioneel uit platte keramiekschalen gedronken.

De kunst ligt in het deeg: dun, knapperig aan de rand, zacht in het midden, op de ronde gietijzeren billig (crêpe-plaat) met de hand uitgesmeerd. Industriële crêpes herken je aan het gelijkmatige uiterlijk — handgemaakte hebben altijd lichte onregelmatigheden.

Bijzondere vullingen: Andouille de Guéméné (gerookte worst), Galette Saucisse (braadworst in galette-mantel, het Bretonse streetfood bij uitstek, 3–4€ op elke markt). Zoet: Crêpe au Caramel au Beurre Salé (karamel met zoutboter, het Bretonse nationale dessert, 5–7€).

Zeevruchten (Fruits de Mer)

Bretagne heeft de beste zeevruchten van Frankrijk — geen wonder met 2.730 km kustlijn en de sterkste getijden van Europa. De grote Plateau de Fruits de Mer is het pronkstuk van elke brasserie: een tweelaagse toren van oesters, kreeften, krabben, garnalen, mosselen, strandslakken en zee-egels op crushed ice. Reken op 40–80€ voor twee personen — een feest.

Oesters uit Cancale — de beroemdste van Frankrijk. Op de markt aan de haven koop je een dozijn oesters (6–12€ afhankelijk van de grootte) en slurp je ze op de havenmuur met uitzicht op zee. Daarbij een glas Muscadet (3€). In het hoogseizoen (september–april, maanden met „R") zijn ze het best.

Moules Frites — mosselen met friet, het nationale gerecht van de noordkust. In witte wijn, room en sjalotten gestoofd (Moules Marinières) of in cider (Moules à la Bretonne). Vanaf 12€ een kilo met friet.

Homard Bleu (blauwe kreeft) — Bretagne levert de beste kreeft van Europa. Vers van de boot, eenvoudig gegrild met Beurre Blanc (botersaus). Vanaf 35€ in restaurants, vanaf 25€/kg op de markt.

Cidre & Calvados

Cidre (appelwijn) is het drankje van Bretagne en Normandië. Cidre Brut (droog, 5% alc.) bij hartige galettes, Cidre Doux (zoet, 2–3% alc.) bij zoete crêpes. Een fles in het restaurant vanaf 5€, in de supermarkt vanaf 2,50€. De beste ciders komen uit het Pays d'Auge (Normandië) en de Cornouaille (Bretagne, AOC beschermd).

Calvados — de beroemde appelbrandewijn van Normandië, dubbel gedistilleerd en gerijpt in eiken vaten. Van jong en fruitig (2 jaar, vanaf 20€ de fles) tot complex en amberkleurig (20+ jaar, vanaf 80€). In Normandië drinkt men de Trou Normand: een glaasje Calvados tussen de gangen, om „een gat in de maag te maken" voor de volgende gang. In het restaurant 4–8€ het glas.

Pommeau — de onderschatte geheime tip: een mengsel van vers appelsap en jonge Calvados, 17% alc., zoet en fruitig. Perfect als aperitief, vanaf 12€ de fles. In Normandië op elke boerenmarkt verkrijgbaar.

Andere specialiteiten

Camembert de Normandie AOC — de koning van de Franse kazen. Alleen rauwmelkse Camembert uit Normandië met AOC-keurmerk is de echte (vanaf 4€ op de markt). Het beste bij kamertemperatuur met baguette en een glas cider.

Kouign-Amann — het Bretonse boterantwoord op alles: een bladerdeeggebak van boter, suiker en deeg, gekarameliseerd en onbeschaamd lekker. In elke bakkerij vanaf 3€, het beste warm.

Far Breton — een stevige eierkoek met gedroogde pruimen, ergens tussen clafoutis en pudding. In elke crêperie als dessert (5–7€).

Beurre Salé (zoutboter) — Bretagne is de enige regio van Frankrijk die traditioneel gezouten boter gebruikt. In de keuken, op het brood, in de karamel — het zout (vaak Fleur de Sel uit Guérande) geeft alles een onweerstaanbare diepte.

Restaurantaanbevelingen

Crêperie du Vieux Quimper, Quimper · Rue Verdelet 20 — authentieke Bretonse galettes in een vakwerkhuis uit de 16e eeuw. Galette Complète 8€, Crêpe Caramel Beurre Salé 6€, Bolée Cidre 3,50€.
7–14€ · Di–za 12–14 en 19–21:30

Chez Ivan, Cancale · Quai Gambetta — direct aan de oestermarkt. Plateau de Fruits de Mer voor 2 personen vanaf 55€, losse oesters vanaf 0,80€/stuk. Uitzicht op de baai van Mont Saint-Michel.
15–45€ · Dagelijks 12–14 en 19–21:30 (zomer doorlopend)

La Mère Champlain, Cancale · Quai Thomas — sinds 1936 het beste adres voor Homard Bleu (35€) en Coquilles Saint-Jacques (gegratineerde sint-jakobsschelpen, 18€). Reserveren aanbevolen.
18–45€ · Do–ma 12–14 en 19–21 uur

L'Auberge Bretonne, La Roche-Bernard · Place du Guesclin 2 — Michelin-ster, maar verrassend eenvoudig en betaalbaar. Lunchmenu 38€ (3 gangen), 's avonds 65–85€. Bretonse keuken op het hoogste niveau: Homard in sarrasin-crêpe, zeetong met Beurre Blanc, Far Breton met Armagnac-pruimen.
38–85€ · Wo–zo 12–13:30 en 19:30–21 uur

Dinan (11.000 inwoners) is de best bewaarde middeleeuwse stad van Bretagne — en een van de mooiste van heel Frankrijk. De volledig ommuurde oude stad (2,7 km stadsmuur met 15 torens) torent 75 m boven de rivier de Rance uit en lijkt alsof er sinds de 15e eeuw niets veranderd is: scheve vakwerkhuizen, geplaveide straatjes, stenen bruggen, stadspoorten en een klokkentoren uit de 15e eeuw.

De Rue du Jerzual is de beroemdste straat van Bretagne — een steile, geplaveide steeg die vanuit het stadscentrum naar de oude haven aan de Rance leidt. Links en rechts vakwerkhuizen uit de 15e–17e eeuw, tegenwoordig kunstgalerijen, keramiekateliers en werkplaatsen. De afdaling is schilderachtig, de klim een fitnessoefening.

Het Château de Dinan (14e eeuw) herbergt een museum over de stadsgeschiedenis. De 34 m hoge donjon biedt een panoramisch uitzicht over de oude stad, de rivier en het landschap. Beneden in de haven kan men kajaks huren (15€/uur) en de Rance afpeddelen — door een groen, stil dal.

Elke twee jaar (volgende keer 2026) vindt de Fête des Remparts plaats — het grootste middeleeuwse festival van Europa. Twee dagen lang verandert de hele oude stad: riddertoernooien, marktkramen, muzikanten in historische kostuums, 100.000 bezoekers.

Vanuit Dinan: dagtocht naar Dol-de-Bretagne (30 min.) — klein stadje met een enorme kathedraal en de Menhir du Champ-Dolent, een 9,5 m hoge menhir die eenzaam op een veld staat. Of naar Léhon (2 km zuidelijk, te voet bereikbaar) — een slaperig dorp met kloosterruïne aan de rivier.

Château de Dinan: 7€ (volw.), 3€ (kinderen). April–sept: 10–18:30, okt–maart: 13:30–17:30. Stadsmuur: gratis, altijd toegankelijk.