Geschiedenis & Republiek Ragusa
Van Ragusium tot Republiek
Dubrovnik werd in de 7e eeuw gesticht — toen vluchtelingen uit de verwoeste Romeinse stad Epidaurum (nu Cavtat) hun toevlucht zochten op het rotsachtige schiereiland Lausa. De Latijnse nederzetting Ragusium groeide snel: strategisch gelegen aan de Adriatische kust, werd het een handelsknooppunt tussen Oost en West.
De Republiek Ragusa (1358–1808)
In de 14e eeuw bevrijdde Ragusa zich van de Venetiaanse invloed en werd een onafhankelijke republiek — een stadstaat met een eigen senaat, eigen vloot en eigen munt. Ragusa was in zijn bloeitijd een van de belangrijkste zee-republieken van het Middellandse Zeegebied:
- 1416: Ragusa was een van de eerste samenlevingen ter wereld die de slavenhandel afschafte — meer dan 400 jaar voor Groot-Brittannië.
- Diplomatiek vernuft: Ingekapseld tussen het Ottomaanse Rijk en Venetië overleefde Ragusa door slimme diplomatie: Men betaalde de sultan schatting, onderhield tegelijkertijd handelsrelaties met Venetië en de paus en behield zo de onafhankelijkheid.
- Handelsvloot: In de bloeitijd bezat Ragusa meer dan 200 schepen — de derde grootste vloot in de Middellandse Zee. De handel reikte van Constantinopel tot Engeland.
- Vrijheid als hoogste waarde: Boven de Pile-poort staat tot op de dag van vandaag het motto van de republiek: „Libertas" (Vrijheid). Ragusa definieerde zich door zijn onafhankelijkheid — een erfenis die Dubrovnik tot op heden kenmerkt.
De aardbeving van 1667
Op 6 april 1667 verwoestte een verwoestende aardbeving grote delen van de stad. Meer dan 5.000 mensen stierven — de helft van de bevolking. De daaropvolgende brand vernietigde wat door de beving gespaard was gebleven. Alleen het Sponza-paleis en de stadsmuren overleefden de ramp. De wederopbouw in barokstijl — uniform, elegant, harmonieus — bepaalt tot op heden het stadsbeeld.
De Kroatische oorlog 1991–1992
Het donkerste hoofdstuk van de recente geschiedenis: Toen Kroatië in 1991 zijn onafhankelijkheid van Joegoslavië verklaarde, vielen Servisch-Montenegrijnse troepen Dubrovnik aan. De belegering duurde van oktober 1991 tot mei 1992 en schokte de wereld: Een UNESCO-werelderfgoedstad werd systematisch beschoten.
De belegering
- 6 december 1991: De ergste dag — meer dan 600 granaten troffen de oude stad op één dag. 19 mensen stierven, talloze gebouwen brandden.
- In totaal werd 68% van de gebouwen in de oude stad beschadigd, 9 gebouwen werden volledig verwoest.
- De stroom- en watervoorziening werden maandenlang onderbroken.
- De stadsmuren, die 500 jaar lang aanvallers hadden tegengehouden, boden ook in 1991 bescherming — maar niet tegen artillerie.
Wederopbouw
Na de oorlog begon een nauwgezette wederopbouw, gefinancierd door de Kroatische regering en internationale donaties (vooral UNESCO). De beschadigde dakpannen werden vervangen door nieuwe — vanuit de lucht kan men de lichte, nieuwe pannen nog steeds onderscheiden van de donkerdere, originele. De restauratie duurde meer dan een decennium.
In het Sponza-paleis op het Luža-plein bevindt zich vandaag een aangrijpende tentoonstelling over de belegering: Foto's, granaatscherven en de namen van de gevallenen. Een bezoek is een must om Dubrovnik voorbij de ansichtkaartidylle te begrijpen.
Achtung
Het Fort Imperial op de berg Srđ was in de oorlog van 1991 een sleutelpositie in de verdediging. Het museum daar documenteert de belegering vanuit het perspectief van de verdedigers — emotioneel en belangrijk. Toegang: 5€.
War dieses Kapitel hilfreich?
