Stradun & de hoofdpleinen
De Stradun (Placa)
De Stradun (ook wel Placa genoemd) is de hoofdstraat en levensader van Dubrovnik — een 300 meter lange, kaarsrechte marmeren promenade die de Pile-poort in het westen verbindt met de Ploče-poort in het oosten. De glad gepolijste kalksteen glanst onder de voeten als een spiegel. Aan beide zijden: barokke gevels in warme oker, cafés, ijssalons en souvenirwinkels. De Stradun ontstond na de aardbeving van 1667, die de middeleeuwse stad verwoestte — de wederopbouw in barokstijl verklaart de uniforme, elegante architectuur.
Onofrio-fontein
Aan het westelijke einde van de Stradun staat de Grote Onofrio-fontein (1438) — een imposante, 16-zijdige koepelfontein die ooit water uit een 12 km verderop gelegen bron naar de stad bracht. Een technisch meesterwerk uit de middeleeuwen. De 16 mascarons (gezichtsreliëfs) spuwen nog steeds vers, drinkbaar water — vul je fles!
Luža-plein
Aan het oostelijke einde van de Stradun opent zich het Luža-plein — het sociale centrum van de oude stad. Hier staan:
- Sponza-paleis (1516): Het enige paleis dat de aardbeving van 1667 overleefde — een mix van gotiek en renaissance. Vandaag de dag het stadsarchief met een aangrijpende tentoonstelling over de Kroatische oorlog 1991–92.
- Orlandozuil: Het standbeeld van ridder Roland (1418) is het symbool van vrijheid van Dubrovnik. De onderarm van Orlando diende als officiële lengtemaat van de Republiek Ragusa (51,2 cm, de "Dubrovnikse el").
- Klokkentoren: Sinds 1444 slaat de klok de uren — de groene bronzen figuren (Zelenci) slaan de hamer.
- Kerk van de Heilige Blasius: De barokke kerk (1715) is gewijd aan de patroonheilige van Dubrovnik. Het zilveren standbeeld van de Heilige Blasius houdt een model van de stad voor de aardbeving vast — het enige getuigenis van hoe Dubrovnik er voor 1667 uitzag.