De Gobi beleven
De Gobi-woestijn strekt zich uit over 1,3 miljoen km² in het zuiden van Mongolië en Noord-China — de vijfde grootste woestijn ter wereld. Maar vergeet het beeld van een eindeloze zandvlakte: De Gobi is verrassend divers. Slechts ongeveer 5% is daadwerkelijk zandduinen — de rest bestaat uit grind- en steensteppen, rotskloof, bergketens, groene oases en dramatische kliffen. De Gobi is eerder een halfwoestijn met een eigen, fascinerende ecologie.
Wat de Gobi bijzonder maakt: de extreme contrasten. Je staat in een ijskloof, waar in juli nog ijs ligt — en twee uur rijden verder zak je tot je knieën in het hete zand van 300 m hoge duinen. Daartussen: rode kliffen, waaruit 80 miljoen jaar oude dinosaurusbotten steken, en tweebultige kamelen die rustig door de uitgestrektheid sjokken.
De drie grote hoogtepunten
- Khongoryn Els — De zingende duinen: De grootste zandduinen van Mongolië — tot 300 m hoog, 12 km breed en 180 km lang. Wanneer de wind over de kammen waait, produceren de zandkorrels een diepe, brommende toon die over de woestijn galmt — vandaar "zingende duinen". De beklimming (45–60 minuten in diep zand) wordt beloond met een panoramisch uitzicht dat aan de Sahara doet denken. Bij zonsondergang, wanneer de duinen in goud en oranje gloeien: een van de mooiste beelden van Mongolië.
- Flaming Cliffs (Bayanzag): Dramatisch rode zandsteenkliffen, die bij zonsondergang in vlammend oranje gloeien, alsof ze in brand staan. Hier ontdekte de Amerikaanse onderzoeker Roy Chapman Andrews in 1923 de eerste dinosaurus-eieren en -nesten ter wereld — een vondst die de paleontologie revolutioneerde. Nog steeds komen fossiele botten aan de oppervlakte — houd je ogen open.
- Yolyn Am (Gierskloof): Een nauwe, diepe kloof in het Gurvan-Saikhan-gebergte, waar tot in de zomer ijs ligt — midden in de woestijn! De kloof vernauwt zich tot enkele meters, lammergieren cirkelen boven de rotswanden en pika's schieten over de stenen. Een wandeling die nauwelijks surrealistischer kan zijn.
