Lissabon

De Alfama is de oudste wijk van Lissabon en het hart van de stad. Het doolhof van smalle straatjes, steile trappen en kleine pleintjes heeft als enige stadswijk de verwoestende aardbeving van 1755 grotendeels overleefd — omdat het op solide rots is gebouwd. Hier leeft Lissabon nog zoals honderd jaar geleden: Wasgoed hangt tussen de huizen, buren roepen elkaar over de straat toe, en uit de open ramen klinkt het geluid van fado-zang.

De wijk was ooit het Moorse centrum van de stad (Alfama komt van het Arabische al-hamma, „hete bronnen") en heeft zijn oosterse karakter behouden: kronkelige straatjes zonder herkenbare logica, plotselinge doodlopende wegen, verborgen binnenplaatsen en uitzichtpunten die zich onverwacht openen. De Miradouro de Santa Luzia biedt een van de mooiste uitzichten over de rode daken naar de Taag — omlijst door bougainvillea-ranken en Azulejo-muurschilderingen.

Boven de Alfama troont het Castelo de São Jorge, het Moorse fort uit de 11e eeuw, dat door Afonso Henriques in 1147 bij de Reconquista werd veroverd. Het kasteel zelf is architectonisch bescheiden, maar het 360-graden panoramische uitzicht over Lissabon, de Taag en de Ponte 25 de Abril is adembenemend. Kom het beste bij zonsondergang — wanneer de stad in gouden licht wordt gedompeld en de veerboten witte strepen over de rivier trekken. Op het kasteelterrein leven trouwens tientallen pauwen, die trots tussen de toeristen door paraderen.

Elke dinsdag en zaterdag vindt op het Campo de Santa Clara de beroemde Feira da Ladra plaats — Lissabons oudste vlooienmarkt. Hier vind je alles van antieke Azulejos tot vintage sieraden en oude platen. Vroeg komen loont: De beste stukken zijn tot 10 uur vergeven. Onderhandelen is toegestaan en verwacht — begin bij 50% van de genoemde prijs.

's Avonds verandert de Alfama in het epicentrum van de fado. In tientallen kleine restaurants en tavernes zingen fadistas hun melancholische liederen, begeleid door de twaalfsnarige guitarra portuguesa. Toeristisch, maar toch aangrijpend: het Clube de Fado (Rua São João da Praça 92, menu vanaf 40€) of het intiemere Tasca do Chico (Rua dos Remédios 83, zonder reservering, fado begint rond 21 uur).

De Baixa (Benedenstad) is het geometrische hart van Lissabon — en een architectonisch wonder van de Verlichting. Na de verwoestende aardbeving van 1755, die de middeleeuwse oude stad volledig verwoestte, liet de Marquês de Pombal de wijk in een rationeel schaakbordpatroon heropbouwen. De brede, kaarsrechte straten met hun elegante gevels waren destijds revolutionair: aardbevingsbestendige houten raamwerken (de „gaiola pombalina"), uniforme gevels, een doordacht rioleringssysteem.

Het centrum wordt gevormd door het Praça do Comércio (Terreiro do Paço), een van de grandioosste pleinen van Europa. Aan drie zijden omgeven door gele arcades, opent het zich aan de vierde zijde naar de Taag. Hier legden ooit de handelsschepen aan, hier resideerden de koningen, en hier werd in 1908 koning Carlos I vermoord — de aanslag die het einde van de monarchie inluidde. Tegenwoordig is het plein een populaire ontmoetingsplaats met het Lisboa Story Centre (toegang 7€), dat de stadsgeschiedenis multimediaal vertelt, en talrijke restaurants onder de arcades.

Vanuit de Baixa leidt de Rua Augusta — Lissabons elegantste voetgangerszone — onder de triomfale Arco da Rua Augusta door (beklimming naar het uitkijkplatform: 3€, de moeite waard). Aan de andere kant van de Baixa ligt de Rossio (Praça Dom Pedro IV), het kloppende hart sinds de middeleeuwen, met zijn golvend geplaveide Calçada-vloeren, het Nationaal Theater en de legendarische cafés — vooral het Café A Brasileira in het aangrenzende Chiado, waar een bronzen standbeeld van de dichter Fernando Pessoa aan tafel zit.

De Chiado, de elegante wijk boven de Baixa, is Lissabons intellectuele en culturele centrum. Hier schreef Pessoa zijn gedichten, hier kocht de bourgeoisie in de traditionele winkels, en hier woedde in 1988 een verwoestende brand die de wijk verwoestte. De wederopbouw door sterarchitect Álvaro Siza Vieira heeft de Chiado nieuw leven ingeblazen: Vandaag de dag staan boekhandels (de prachtige Livraria Bertrand, de oudste nog actieve boekhandel ter wereld sinds 1732), designwinkels, theaters en elegante cafés op een rij.

Tussen Baixa en Chiado staat Lissabons iconischste lift: de Elevador de Santa Justa (1902, ontworpen door Raoul Mesnier du Ponsard, een leerling van Gustave Eiffel). De neogotische ijzeren lift overbrugt 32 hoogtemeters en biedt vanaf het bovenste platform een spectaculair uitzicht. De lift kost 5,30€ voor een retour — of 1,65€ met de Viva Viagem-kaart. De rijen zijn legendarisch; een geheime tip is de gratis toegang tot het bovenste platform via de Rua do Carmo.

Het Bairro Alto (Bovenstad) is Lissabons dubbelleven in zijn puurste vorm. Overdag een slaperige woonwijk met kleine winkels, waslijnen tussen de huizen en katten op de vensterbanken. 's Nachts explodeert het: Meer dan 250 bars, clubs en kroegen veranderen de smalle steegjes in één grote openluchtparty. De deuren van de bars staan open, de gasten staan met hun drankjes op straat, en de sfeer is aanstekelijk — zelfs als je eigenlijk alleen maar wilde doorlopen.

Het Bairro Alto is het beste bereikbaar met de Elevador da Glória (1885), een van de drie beroemde kabelbanen van Lissabon, die vanaf de Praça dos Restauradores in twee minuten de heuvel op rammelt. Eenmaal boven sta je bij het Miradouro de São Pedro de Alcântara — een van de mooiste uitkijkpunten van de stad met direct uitzicht op het Castelo de São Jorge en de Alfama.

Ten westen van het Bairro Alto ligt Príncipe Real, Lissabons elegantste en progressiefste wijk. Rondom het gelijknamige plein met zijn enorme ceder (waaronder een kleine markt plaatsvindt) staan conceptstores, biologische restaurants, antiekwinkels en de beste brunchgelegenheden van de stad op een rij. De wijk is het centrum van de LGBTQ+-scene van Lissabon en straalt een sfeer uit die doet denken aan Berlijnse wijken — alleen met meer zon en betere Pastéis de Nata.

In de Jardim Botânico (toegang 3€), die zich achter de universiteit verbergt, vind je een van de weelderigste tuinen van Europa: subtropische bomen, eeuwenoude palmen, cactussenverzamelingen en een stilte die je midden in de grote stad niet verwacht. De tuin daalt steil de heuvel af — van de ingang tot de onderste uitgang overbrug je meer dan 100 hoogtemeters tussen exotische planten uit de voormalige koloniën.

Culinair is het Bairro Alto en Príncipe Real een goudmijn. De Cervejaria Ramiro (Avenida Almirante Reis 1H, niet direct in de wijk, maar een must) serveert de beste zeevruchten van de stad — de reuzengarnalen in knoflookboter (Gambas al Ajillo, vanaf 18€) en de Percebes (eendenmosselen, vanaf 35€/portie) zijn legendarisch. In Príncipe Real verrukt de A Cevicheria (Rua Dom Pedro V 129) met Peruaans-Portugese fusion — de enorme octopus die aan het plafond hangt, is Instagram-goud.

Belém is de wijk waar Portugal het luidst van zijn glorieuze verleden vertelt. Van hieruit vertrokken Vasco da Gama, Magellan en talloze andere ontdekkingsreizigers om de wereld in kaart te brengen — en een imperium op te bouwen dat zich uitstrekte van Brazilië over Afrika tot Macau. De UNESCO-werelderfgoedsites die hier staan, zijn monumenten van deze periode en behoren tot de indrukwekkendste bouwwerken van Europa.

De Torre de Belém (1515-1521) is het absolute symbool van Lissabon. De manuelijnse wachttoren aan de oever van de Taag was ooit het laatste wat de zeelieden van hun thuisland zagen voordat ze onbekende wateren opgingen. Het gebouw is een meesterwerk van manuelijnse architectuur: stenen touwen, knopen, armillairsferen en exotische dieren (waaronder een beroemd neushoorn — een van de eerste in Europa) sieren de gevel. De binnenruimtes zijn bescheiden, maar het uitzicht vanaf het dakterras over de monding van de Taag is grandioos. De wachtrijen zijn moordend — online tickets zijn een must.

Op enkele minuten lopen staat het Mosteiro dos Jerónimos (Hiëronymietenklooster), een meesterwerk van laatgotiek en manuelijnse stijl, dat in 1502 op bevel van koning Manuel I werd begonnen — gefinancierd met de specerijenhandel. De kloostergang is ronduit adembenemend: twee verdiepingen van de fijnste steenbewerking met motieven uit de zeevaart, botanica en religie, waarin je urenlang nieuwe details ontdekt. In de kloosterkerk liggen de sarcofagen van Vasco da Gama en de nationale dichter Luís de Camões.

Direct voor het klooster verrijst het Padrão dos Descobrimentos (Monument van de Ontdekkingen), een 52 meter hoge betonnen wig in de vorm van een karveel, waarop 33 figuren uit de ontdekkingsperiode staan — aangevoerd door Hendrik de Zeevaarder. Op de grond voor het monument is een enorme windroos van marmer met een wereldkaart ingelegd, die de Portugese ontdekkingsroutes toont. De lift naar het uitkijkplatform kost 10€ en biedt een van de beste uitzichten op de Taag.

En dan is er natuurlijk de Pastéis de Belém (Rua de Belém 84-92) — de beroemdste pastelaria van Portugal, die sinds 1837 volgens een geheim recept van de Jerónimos-monniken de beste pastéis de nata ter wereld bakt. De rij voor de winkel is altijd lang, maar beweegt snel. Binnen zijn er meer dan 400 zitplaatsen. Een pastel kost 1,30€, bestel daarbij een Galão (melkkoffie, 1,50€) en bestrooi het taartje royaal met kaneel en poedersuiker. De korst kraakt, de crème is heet en zijdeachtig — een perfect moment.

De LX Factory is Lissabons creatiefste wijk — een voormalig industrieterrein uit de 19e eeuw onder de Ponte 25 de Abril, dat sinds 2008 is omgevormd tot een bruisend cultuur- en creatief centrum. In de oude fabriekshallen hebben designstudio's, galerieën, vintage-winkels, boekhandels, restaurants en startups zich gevestigd. De sfeer doet denken aan een mix van Berlijn-Kreuzberg en Brooklyn — alleen met meer zonneschijn en Portugees eten.

Het hoogtepunt van de LX Factory is de Ler Devagar (letterlijk: „Langzaam lezen"), een van de mooiste boekhandels ter wereld. In een voormalige drukkerij met industriële charme stapelen boeken zich op tot onder het hoge plafond, een enorme sculptuur van een fiets zweeft in de ruimte, en tussen de rekken vinden lezingen, concerten en tentoonstellingen plaats. Hier kun je urenlang snuffelen en ondertussen genieten van een espresso aan de geïntegreerde cafébalie.

Culinair biedt de LX Factory een indrukwekkende diversiteit: Het Landeau Chocolate serveert de zogenaamd „beste chocoladetaart ter wereld" (een stuk 5,50€ — ongelooflijk rijk en vochtig), het 1300 Taberna biedt moderne Portugese keuken op hoog niveau (hoofdgerecht 16-25€), en op zondag is er een brunchmarkt met streetfood van over de hele wereld.

De aangrenzende wijk Alcântara is van industriële haven tot uitgaanshotspot getransformeerd. Bij de Doca de Santo Amaro (de jachthaven onder de brug) staan restaurants en bars op een rij, waar je bij zonsondergang dineert met uitzicht op de zeilboten en het tegenoverliggende Cristo-Rei-standbeeld. Het Ponto Final aan de andere kant van de Taag (per veerboot vanaf Cais do Sodré, 1,30€) is een legendarisch restaurant direct aan het water met een sensationeel uitzicht terug op Lissabon — hoofdgerechten vanaf 9€, maar de rij is lang.

Sinds 2024 verbindt de nieuwe MAAT-promenade (Museum voor Kunst, Architectuur en Technologie) het terrein aan de Taag-oever. Het MAAT-gebouw zelf (toegang 11€), ontworpen door Amanda Levete, is een golvende, met witte keramische tegels beklede sculptuur, waarvan het begaanbare dak een vrij uitzicht over de rivier biedt — gratis toegankelijk en een perfecte plek voor een picknick bij zonsondergang.

Lissabon is een van de weinige Europese hoofdsteden van waaruit je in minder dan 30 minuten op het strand ligt. Zowel ten westen als ten zuiden van de stad strekken zich kilometerslange zandstranden uit — van elegante badplaatsen tot wilde surfspots.

Cascais ligt 30 minuten ten westen van Lissabon (trein vanaf Cais do Sodré, elke 20 min., 2,30€ enkele reis) en was ooit de zomerresidentie van de Portugese koningen. Tegenwoordig is het een elegante badplaats met een mooie oude stad, verschillende zandstranden en een spectaculaire kustpromenade. Het stadsstrand Praia da Conceição is in de zomer druk, maar het nabijgelegen Praia do Guincho (5 km westwaarts, bus 405/415) is een van de beste surfstranden van Europa — met machtige Atlantische golven die ook internationale wedstrijden aantrekken. De wind kan hier echter brutaal zijn; windsurfers en kitesurfers zijn er dol op.

Vanuit Cascais leidt een adembenemend kustwandelpad (2,5 km) naar de Boca do Inferno (Hellemond), een dramatische rotsformatie waar de Atlantische golven met donderend geraas in een grot worden geperst. Bij storm is het spektakel grandioos — maar wees voorzichtig bij de onbeschermde kliffen.

Aan de andere kant van de Taag ligt de Costa da Caparica — een 30 km lang zandstrand dat zich uitstrekt van het schiereiland Almada naar het zuiden. Bereikbaar per veerboot (Cais do Sodré → Cacilhas, 1,30€, 10 min.) plus bus 124/135, of per auto over de Ponte 25 de Abril. In de zomer rijdt een kleine strandtrein (Transpraia) langs de kust en stopt bij genummerde strandsecties: De eerste secties (1-8) zijn gezinsvriendelijk met restaurants en strandwachten, vanaf sectie 14 wordt het wilder en ongerepter, en de laatste secties (17-19) staan bekend als naaktstranden.

Wie wil surfen leren, is aan de Costa da Caparica op de juiste plek: tientallen surfscholen bieden beginnerscursussen aan vanaf 35€ (2 uur, incl. board en wetsuit). De golven zijn constant en ideaal voor beginners — veel toegankelijker dan het wilde Guincho. Aanbevolen is de Costa Surfschool bij sectie 10.

Het nachtleven van Lissabon is legendarisch — en zeker een reden waarom de stad zo populair is bij jonge Europeanen. De nacht begint laat (voor 23.00 uur gebeurt er weinig), duurt lang (de clubs sluiten pas om 6.00 uur), en de prijzen zijn voor West-Europese begrippen belachelijk goedkoop: Een biertje kost 2-3€, een cocktail 6-9€, en veel clubs hebben geen entree.

De Cais do Sodré — ooit een beruchte havenwijk met bordelen en matrozenkroegen — is tegenwoordig het epicentrum van de Lissabonse nacht. De beroemde Rua Cor de Rosa (Pink Street), een daadwerkelijk roze geschilderde steeg, is omzoomd met bars en clubs. Het Pensão Amor (Rua do Alecrim 19), een voormalig bordeel met weelderige inrichting, rood fluweel en erotische kunst, is Lissabons coolste bar. Naastgelegen ligt het Sol e Pesca, een piepkleine bar in een voormalige hengelwinkel, die alleen conservenvis en wijn serveert — absurd, maar geniaal.

Voor elektronische muziek is Lissabon een van de beste plekken van Europa. Het Lux Frágil (Avenida Infante Dom Henrique, bij de haven bij Santa Apolónia) is al meer dan 20 jaar de beste club van de stad — mede opgericht door acteur John Malkovich, met internationale dj's, een dakterras met uitzicht op de Taag en een deurbeleid dat selectief maar eerlijk is. Entree 15-25€, afhankelijk van de line-up. Andere aan te bevelen clubs: Village Underground (in omgebouwde containers en bussen) en Musicbox (onder de Cais do Sodré, live muziek en dj's).

De Fado is de muzikale ziel van Lissabon — sinds 2011 UNESCO-werelderfgoed. Deze melancholische zangstijl, begeleid door de twaalfsnarige guitarra portuguesa en de klassieke gitaar, drukt de Saudade uit: een verlangen naar iets onherroepelijks, dat zowel verdriet als schoonheid is. In de Alfama en in de Mouraria-wijk (de bakermat van de Fado) zijn er tientallen Fado-lokalen — van toeristische dinershows tot intieme tavernes, waar buren spontaan naar de microfoon grijpen.

Voor authentieke Fado worden aanbevolen het Mesa de Frades (Rua dos Remédios 139A, Alfama — in een voormalige kapel, reservering verplicht, minimum besteding 25€), het Tasca do Chico (Rua dos Remédios 83 — zonder reservering, wie het eerst komt, Fado vanaf 21.00 uur, Bairro-Alto-filiaal ook goed) en het A Baiuca (Rua de São Miguel 20 — piepklein, authentiek, de obers zingen mee). In alle Fado-lokalen geldt: Tijdens het zingen heerst absolute stilte — geen gefluister, geen bestekgekletter, geen mobiele foto's. Wie zich daar niet aan houdt, wordt vriendelijk maar beslist terechtgewezen.

Lissabon is een culinair paradijs — en dat tegen prijzen die in Parijs of Londen ondenkbaar zouden zijn. De Portugese keuken is eenvoudig, zeevruchtenrijk en gekenmerkt door een kwaliteit van ingrediënten die zijn gelijke niet kent. Hier eet je niet snel — hier eet je goed, en je neemt er de tijd voor.

De Time Out Market (Mercado da Ribeira, Cais do Sodré) is Lissabons beroemdste food hall en een must-visit. Onder het historische marktdak (de traditionele markt bestaat 's ochtends nog aan de andere kant) hebben 26 van de beste koks en restaurants van de stad zich met stands verzameld. De keuze is overweldigend: Henrique Sá Pessoa (sterrenkoken als snack, gerechten 10-18€), Manteigaria (Pastéis de Nata, vers uit de oven, 1,20€), O Velho Eurico (traditionele Petiscos), Sea Me (Sushi en Ceviche). 's Middags en 's avonds wordt het druk — kom rond 15 uur of 18 uur voor een plek.

Buiten de Time Out Market zijn de echte culinaire schatten te vinden. De Cervejaria Ramiro (Avenida Almirante Reis 1H) is Lissabons beroemdste zeevruchtenrestaurant: enorme tijgergarnalen (vanaf 18€), Sapateira (tasjeskrab, vanaf 25€), Percebes (eendenmosselen, vanaf 35€) en als afsluiting een Prego — een steak-sandwich die als de beste van de stad geldt. Zonder reservering moet je 30-60 minuten wachten; de wachttijd aan de bar overbruggen met een koud Sagres-bier.

Voor traditionele Portugese keuken zonder toeristenopslag: Het Zé da Mouraria (Rua João do Outeiro 24, Mouraria) serveert enorme porties Bacalhau à Brás (stokvis met aardappelstro en ei, 12€), Arroz de Marisco (zeevruchtenrijst voor 2 personen, 28€) en Carne de Porco à Alentejana (varkensvlees met mosselen, 14€). Het etablissement heeft geen website, geen Instagram-pagina en is toch elke avond vol — een goed teken.

De Pastelaria-cultuur is in Lissabon alomtegenwoordig. Naast de beroemde Pastéis de Belém is er in elke steeg een Pastelaria met verse bakwaren: Bola de Berlim (met vanillecrème gevulde Berliner, 1,50€), Travesseiro (bladerdeeg-amandelkussen uit Sintra, 2€), Queijada (kaastaartje, 1,20€). Een espresso (Bica in Lissabon) kost aan de bar zelden meer dan 0,80€ — staand aan de toog is hij vaak goedkoper dan zittend.

De omgeving van Lissabon is zo rijk dat je gemakkelijk een week alleen met dagtochten zou kunnen vullen. Drie bestemmingen springen eruit — en alle zijn gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer.

Sintra (40 min. per trein vanaf Rossio, 2,30€ enkele reis) is een sprookjesland van paleizen, tuinen en mist. De Serra de Sintra, door Lord Byron bezongen als „glorieuze tuin van Eden", herbergt enkele van de meest extravagante bouwwerken van Portugal. Het Palácio Nacional da Pena (14€) troont in felle kleuren op een bergtop — een mix van neomanuelinische, neogotische en Moorse architectuur, die eruitziet als een Disney-fantasie (Disney was er daadwerkelijk door geïnspireerd). De Quinta da Regaleira (10€) is nog fascinerender: een paleis met mystieke tuinen, ondergrondse tunnels en de beroemde Initiatieput — een 27 meter diepe wenteltrap die de aarde in leidt. Kom vroeg in de ochtend; na 11 uur wordt Sintra overspoeld door dagtoeristen.

Setúbal & Arrábida (45 min. per bus vanaf Praça de Espanha) bieden de mooiste stranden van de regio. Het Parque Natural da Arrábida heeft kristalhelder water en steile kalksteenkliffen — de Praia de Galapinhos werd in 2017 tot mooiste strand van Europa verkozen. Setúbal zelf is een eerlijke arbeidersstad met de beste Choco Frito (gefrituurde inktvis) van Portugal — probeer hem in het Casa Santiago aan de haven (portie vanaf 12€). Vanuit Setúbal vertrekken ook boottochten in de Sado-estuarium voor het spotten van dolfijnen (ca. 30€, 2 uur).

Óbidos (1 uur per bus vanaf Campo Grande) is een perfect bewaard gebleven middeleeuws stadje, volledig omgeven door een begaanbare stadsmuur. De witte huizen met blauwe en gele randen, de bougainvillea op elke hoek en de autovrije hoofdstraat maken het tot de meest fotogenieke plek in de omgeving van Lissabon. Óbidos is beroemd om zijn Ginjinha — een zure kersenlikeur, geserveerd in kleine chocoladen bekers (1,50€). De stadsmuur is vrij toegankelijk, maar heeft geen leuning — pas op met kinderen en bij wind!

Andere de moeite waard zijnde bestemmingen: Mafra (paleis-klooster, het grootste barokgebouw van het Iberisch schiereiland, model voor José Saramago's roman „Het Memorial"), Ericeira (UNESCO World Surfing Reserve, 45 min. per bus) en Évora (1,5 uur per trein, Romeinse tempel, bottenkapel en de beste Alentejo-keuken).

Lissabon is voor West-Europese begrippen goedkoop — aanzienlijk goedkoper dan Parijs, Londen of Barcelona, vergelijkbaar met Madrid en goedkoper dan Rome. Een dagbudget van 60-80€ per persoon (zonder accommodatie) is voldoende voor goed eten, toegang en vervoer.

Vervoer: De Viva Viagem-kaart (0,50€ borg) is een must: Een enkele reis met metro, bus en tram kost daarmee 1,65€ in plaats van 3,00€. Voor veelgebruikers is er een 24-uurs ticket voor 6,80€ (metro/bus/tram) of 10,70€ (inclusief veerboten en treinen naar Cascais/Sintra). De metro heeft vier lijnen en is schoon, veilig en snel — de stations zijn versierd met azulejo-kunst en zelf bezienswaardigheden. Uber werkt uitstekend en is goedkoper dan taxi's: Een rit van de luchthaven naar het centrum kost 8-12€.

Beste reistijd: April tot juni en september tot oktober zijn ideaal: 20-28°C, weinig regen, draaglijke toeristenmassa's. Juli en augustus zijn heet (tot 40°C), maar levendig — de Festas dos Santos Populares in juni (vooral de nacht van Santo António op 12/13 juni) veranderen de hele stad in een gigantisch straatfeest met sardines, wijn en dans. De winter (november-februari) is mild (10-16°C), regenachtig, maar sfeervol — en de prijzen dalen met 30-50%.

Accommodatie: Lissabon heeft accommodaties voor elk budget: Hostels vanaf 18€/nacht (het Yes! Lisbon in de Alfama en het Home Lisbon Hostel in de Baixa zijn uitstekend), boetiekhotels vanaf 80€/nacht (het Memmo Alfama heeft het beste zwembaduitzicht van de stad), en Airbnbs vanaf 50€/nacht. De beste wijken om te overnachten: Alfama (sfeervol, centraal, maar luidruchtig door Fado-bars), Baixa/Chiado (centraal, goede metroverbinding), Príncipe Real (trendy, rustig, iets duurder) en Graça (authentiek, geweldig uitzicht, voordelig).

Veiligheid: Lissabon is een van de veiligste hoofdsteden van Europa. Zakkenrollen in tram 28, op het Praça do Comércio en in Bairro Alto 's nachts is het enige noemenswaardige risico. De gebruikelijke voorzorgsmaatregelen volstaan: Waardevolle spullen vooraan dragen, handtassen in restaurants niet aan de stoelleuning hangen, 's nachts de donkere steegjes van Alfama vermijden.