Geschiedenis
De geschiedenis van Brazilië is een episch verhaal van verovering, slavernij, revolutie en veerkracht — een land dat zichzelf keer op keer opnieuw heeft uitgevonden.
Inheemse Volkeren (voor 1500)
Voor de komst van de Europeanen leefden naar schatting 5–8 miljoen inheemsen in meer dan 1.000 verschillende volkeren op het grondgebied van het huidige Brazilië. De Tupinambá aan de kust, de Guaraní in het zuiden, de Yanomami in de Amazone — elk volk met zijn eigen taal, cultuur en kosmologie. De meeste leefden als jagers en verzamelaars of deden aan zwerflandbouw. Veel van hun rijke cultuur is in de Braziliaanse identiteit gevloeid: de hangmat (rede), maniok (mandioca), maïs, de liefde voor de natuur.
Portugese Kolonie (1500–1822)
Pedro Álvares Cabral landde op 22 april 1500 aan de kust van Bahia en nam het land in bezit voor Portugal. De naam „Brazilië" komt van het Brasilhout (Pau-Brasil) — een rode edelhoutsoort die de kolonisten massaal kapten en naar Europa verscheepten.
De koloniale geschiedenis van Brazilië is onlosmakelijk verbonden met de slavernij: Over een periode van 350 jaar werden bijna 5 miljoen Afrikanen naar Brazilië gebracht — meer dan naar enig ander land in de Nieuwe Wereld. Ze werkten op suikerriet- en koffieplantages, in goudmijnen en in de steden. De Afro-Braziliaanse cultuur — Samba, Capoeira, Candomblé, de keuken van Bahia — is het directe erfgoed van deze pijnlijke geschiedenis.
Brazilië was het laatste land van het westelijk halfrond dat de slavernij afschafte: pas op 13 mei 1888 door de „Lei Áurea" (Gouden Wet).
Keizerrijk (1822–1889)
In 1822 verklaarde Pedro I., zoon van de Portugese koning, de onafhankelijkheid van Brazilië met de beroemde uitroep „Independência ou Morte!" (Onafhankelijkheid of de Dood!) aan de oever van de Ipiranga in São Paulo. Brazilië werd een keizerrijk — het enige in heel Amerika. Onder Pedro II. (1840–1889) beleefde het land een periode van modernisering, maar ook de Paraguayoorlog (1864–1870), de bloedigste oorlog van Zuid-Amerika.
Republiek & Militaire Dictatuur
In 1889 werd de monarchie door een militaire staatsgreep omvergeworpen en werd de republiek uitgeroepen. Er volgden turbulente decennia: de koffie-oligarchie, de industrialisatie onder Getúlio Vargas (1930–1945, 1951–1954), de bouw van de futuristische hoofdstad Brasília onder Juscelino Kubitschek (1960) — en uiteindelijk de militaire dictatuur (1964–1985): 21 jaar autoritair bewind met censuur, marteling en politieke vervolging, maar ook met het „economisch wonder" van de jaren 1970.
Moderne Democratie (1985–heden)
Sinds 1985 is Brazilië een democratie. De belangrijkste mijlpalen: de Grondwet van 1988 (een van de meest vooruitstrevende ter wereld op het gebied van sociale rechten), de economische hervormingen onder Fernando Henrique Cardoso (Real-Plan, 1994), de sociale programma's onder Lula (2003–2010, die 40 miljoen mensen uit de armoede haalden), het WK 2014 en de Olympische Spelen 2016 in Rio — en de politieke turbulenties van de afgelopen jaren.
