Traditionele dans
De Thaise dans is een van de oudste en meest verfijnde kunstvormen van Azië — een samenspel van vloeiende bewegingen, weelderige kostuums, mythologische verhalen en gamelan-achtige muziek.
De belangrijkste dansvormen
- Khon (โขน): Het koninklijke maskeroptreden, sinds 2018 UNESCO-werelderfgoed. Vertelt scènes uit het Ramakien (de Thaise versie van het Indiase Ramayana-epos). De uitvoerders dragen kunstig vervaardigde maskers en kostuums, bewegen zich in strikt gecodificeerde gebaren. Een Khon-uitvoering zien is als een venster naar het Ayutthaya-tijdperk. Beste plek: Sala Chalermkrung Royal Theatre in Bangkok.
- Lakhon: Vergelijkbaar met Khon, maar zonder maskers en met vrouwelijke uitvoerders. Eleganter, vrouwelijker, met meer improvisatie. Lakhon Nai (hofvariant) en Lakhon Nok (volksvariant).
- Fawn Thai: De „Thaise dans" in engere zin — delicate hand- en vingerbewegingen, langzame, sierlijke bewegingen. De Fawn Leb (vingernageldans) uit Noord-Thailand, waarbij danseressen lange, gouden vingerstukken dragen, is bijzonder indrukwekkend.
- Likay: Volkstheater — kleurrijk, luid, humoristisch, geïmproviseerd. De populaire entertainment op tempelfeesten en markten. Minder verfijnd dan Khon, maar levendiger en toegankelijker. Likay-groepen reizen door het land en spelen op tempelfeesten — als je een Likay ziet, blijf staan!
Waar traditionele dans zien
- Bangkok: Nationaal Theater (maandelijks Khon-uitvoeringen), Sala Chalermkrung, Siam Niramit (spektakelshow met geschiedenis en dans, toeristisch, maar indrukwekkend).
- Chiang Mai: Old Chiang Mai Cultural Center — Lanna-dans tijdens het Kantoke-diner (traditioneel Noord-Thais eten op een lage tafel).
- Tempelfeesten: De meest authentieke ervaring — op elk groter tempelfeest (meestal 's avonds, met kermisachtige sfeer) is er Likay-theater, traditionele muziek en soms Fawn Thai.