Vakantie in Atacama-woestijn

Over Atacama-woestijn

De Atacama-woestijn in het noorden van Chili is de droogste plek op aarde — op sommige meetstations is sinds het begin van de registraties nooit een druppel regen gemeten. Maar deze extreme schraalheid heeft een landschap voortgebracht dat doet denken aan een vreemde planeet: zoutvlaktes in schitterend wit, geiservelden die bij zonsopgang dampen, flamingo-bevolkte hooglandmeren en een nachtelijke hemel die tot de helderste ter wereld behoort. San Pedro de Atacama, een klein oasendorp op 2.400 meter hoogte, is de poort naar deze buitenaardse wereld. De lemen huizen, de stoffige straten en de robuuste adobe-kerk uit de 17e eeuw vormen een charmant contrast met het extreme landschap eromheen. Van hieruit beginnen de expedities naar de verschillende wonderwerelden van de woestijn. Het Valle de la Luna (Maanvallei) biedt bij zonsondergang een schouwspel dat zijn naam eer aan doet: bizarre erosievormen, zoutformaties en duinen worden ondergedompeld in een onwerkelijk licht van goud, roze en paars. De geisers van El Tatio op meer dan 4.300 meter zijn het hoogste geiserveld ter wereld — 's ochtends om 6 uur, wanneer de temperaturen ver onder nul dalen, spuiten tientallen dampfonteinen de ijzige lucht in en vormen met de opkomende zon een onvergetelijk beeld. De Salar de Atacama, de grootste zoutvlakte van Chili, herbergt drie flamingosoorten die in de turquoise lagunes naar Artemia-kreeftjes filteren. De hooglandmeren Miscanti en Miñiques op meer dan 4.000 meter weerspiegelen de omliggende vulkanen in perfecte symmetrie. En 's nachts onthult zich de grootste schat van de Atacama: een sterrenhemel van een dergelijke schittering dat de toonaangevende observatoria ter wereld hier zijn gevestigd. De Melkweg straalt als een kosmische rivier, en de stilte van de woestijn laat de eigen hartslag hoorbaar worden.