Vakantie in Schiras

Over Schiras

Schiras is de stad van de dichters, de rozen en de tuinen — een van de oudste en meest gecultiveerde steden van Iran, die al meer dan 2.000 jaar wordt beschouwd als het culturele hart van Perzië. In deze stad rusten de grootste dichters van de Perzische literatuur, Hafis en Saadi, en hun graven zijn tot op de dag van vandaag pelgrimsoorden voor miljoenen Iraniërs die hun verzen uit hun hoofd kennen en deze reciteren bij thee en rozenwater. De Nasir-ol-Molk-moskee, wereldberoemd als de Roze Moskee, biedt 's ochtends een spektakel dat zijn gelijke niet kent: wanneer de zon door de kleurrijke glas-in-loodramen van de westgevel valt, verandert de gebedsruimte in een caleidoscoop van roze, paars, blauw en goud die over de Perzische tapijten danst. De tussen 1876 en 1888 gebouwde moskee is een van de meest gefotografeerde bouwwerken van het hele Midden-Oosten. De Eram-tuin (Bagh-e Eram) behoort tot de negen UNESCO-beschermde Perzische tuinen en is een oase van rust: cipressen, sinaasappelbomen, rozen en waterkanalen omringen een Qajar-paleis met kleurrijke tegelmozaïeken. De Iraanse tuinarchitectuur, die al meer dan 2.500 jaar het paradijs op aarde nabootst, bereikt hier een van zijn mooiste vormen. Het grafmonument van Hafis (Hafezieh) onder een elegante koepel te midden van een rozentuin is de meest bezochte gedenkplaats van Iran: 's Avonds verzamelen families, stellen en studenten zich op de trappen, lezen gedichten en laten de Divan-e Hafis (gedichtenbundel) op een willekeurige pagina openvallen om een voorspelling te ontvangen — een gebruik genaamd Fal-e Hafez. Slechts 60 kilometer ten noorden ligt Persepolis (Takht-e Jamshid), de ceremoniële hoofdstad van het Achaemenidenrijk en UNESCO-werelderfgoed: de monumentale reliëfs, zuilenhallen en trappen die Darius I rond 515 v.Chr. liet bouwen, behoren tot de indrukwekkendste archeologische sites ter wereld.